Foundational Hymns

An article written by our respected co-blogger, Sri. RamaMurthy took me down the memory lane when I was learning a set of basic hymns. So, here’s an account of my experience before getting onto Sri. RamaMurthy’s blog section.

Irrespective of the religion or geographical region, if our family is theist or believes in the Divine Force, we will be taught a set of hymns by our parents in our childhood, which we pass onto our kids and so on. These can become our family’s foundational hymns.

I too grew up in such a family; my Mother had taught us a set of hymns or Sthotras:

A hymn soon after waking up
A prayer to Lord Ganesha, the remover of all obstacles
A prayer to Goddess Saraswati, who is in-charge of education, learning and intellect
A Prayer to Goddess Parvathi, the AdiShakti
A hymn to pay respect to Gurus (teachers)

With the foundation I got my parents, as I grew up, my repertoire of devotional hymns, songs, chants and stories grew.

It is my Uncle (my Mother’s Eldest Brother), the respected Sri. R. Nagaraju who inculcated in me both the interest and reverence for God and spirituality. I remember him trying to teach us Sri Venkatesha Suprabhatham (a set of hymns to awaken the God from the Divine sleep) and a few other hymns when he visited us. He would ask us to memorize those so that we can recite those when he visits us next time. Even though I was interested in learning those, I would procrastinate until I came to know of his next visit and then try to memorize. I wouldn’t get the pronunciation right and my Uncle would easily know that I haven’t really practised regularly; but he would start over with great patience.

My Uncle worked in the Indian Postal Department and he supported the family very well. After retirement, he took up the spiritual path earnestly and mastered Vedas, Upanishads and scriptures under the guidance of a his Guru. He continues to guide us with very practical and spiritual suggestions. I think he is a true Karma Yogi of our family.

Thank you, Raju Mava for being my very first spiritual Guru. I look up to you for guidance always. This blog post is dedicated to you with utmost respect and humility. Pranaam.

With my Uncle, Sri. Nagaraju
(Thanks a lot to my cousin Archana for this photo)

Now, to Sri. RamaMurthy’s blog where he relates his experience of teaching a kid the meaning of the commonly taught hymns in a humorous manner. The current generation kids need a lot of reasoning and convincing before they accept / agree to what you are saying. He has both the wit and patience to deal with little kids questions like, ‘why should we pray to God as soon as we get up?’, ‘why should rub our hands and touch our eyes after saying a prayer?’ and list goes on! By answering such questions, we get to understand what we have learned so far and also enhance our knowledge base as well. In fact, children teach us to be curious always!!

ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ . . . .

ಅವತ್ತು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮನೇಲಿ function ಇತ್ತು. “ಬೆಳೆಗ್ಗೆನೇ ಬಾರೋ, ತಿಂಡಿ ಅಲ್ಲೇ ಮಾಡುವಿರಂತೆ, ಮನೇವ್ರನ್ನೂ ಕರ್ಕೊಂಡ್ಬಂದ್ಬಿಡು” ಅಂದಿದ್ದ. ಇಬ್ಬರೂ ಹೋದ್ವಿ. ನಾನು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆ, ಓಡಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೊಮ್ಮಗನ್ನ – “ಇನ್ನೂ ಎದ್ದಿಲ್ವೆನೋ” ಅಂತ ಗದರುಧ್ವನೀಲಿ ಕೂಗಿದ್ರು. “ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ . .” ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಓಡಿಬಂದ. ಪರ್ವಾಗಿಲ್ವೇ ಅಂತಾ “ಈಗ ಬೆಳಗಾಯ್ತೆನೋ”, ಅಂದೇ. “ಹೂಂ . . ತಾತ, ಭಾನ್ವಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ late” ಅಂದ. “ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಸಾನೂ ಬೇಗೇಳ್ಬೇಕು, ಒಳ್ಳೇದು” ಅಂದೇ. “ಸರಿ…” ಅಂದ.

“ಅದ್ಸರೀ, ಎದ್ಮೇಲೆ, ಹಾಸ್ಗೆಮೇಲೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು, ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನ ಉಜ್ಜಿ, ಕೈ ನೋಡ್ಕೋತಾ, ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ . . ಹೇಳಿ ಕೈಗಳನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒತ್ಕೋಬೇಕು ಅಲ್ವಾ” ಅಂದೇ. “ಹೌದು ನಮ್ತಾತ ಹೇಳಿದಾರೆ, ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು late ಆಯ್ತಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳ್ಕೊತಾ ಓಡಿಬಂದೆ. ಸರಿ ತಾತಾ ಅದ್ರರ್ಥ, ಯಾಕೆ ಕೈ ಉಜ್ಗೊಂಡು, ಕೈ ನೋಡ್ತಾ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾ, ಹೇಳ್ತೀರಾ?” ಅಂದ.

ಅವ್ರ ತಾತ ಹೇಳಿರಲ್ವೇ, ಆದ್ರೂ , “ಹೇಳ್ತೀನಿ, ಬೇಗ brush ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಬಾ, ತಿಂಡಿ ತಿಂತಾ ಹೇಳ್ತೀನಿ…” ಅಂತ ಸಾಗ ಹಾಕ್ದೆ ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಳೋಕೆ.

ನಾವೆಲ್ಲಾ ಆಗ್ಲೇ ತಿಂಡಿಗೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡಿದ್ವಿ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಆವ್ನು ಓಡಿಬಂದು, ಅಲ್ಲೇ ಹೇಗೋ, ಜಾಗ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಆಸೀನನಾದ, ಈಗ ಹೇಳಿ ಅಂದ. ಅಯ್ಯೋ ರಾಮ್ನೇ ಮರ್ತಿರ್ತಾನೆ ಅನ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ನೇ ಅನ್ಕೊಂಡು, ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನೋಣ್ವೋ ಅರ್ಥ ಹೇಳೋಣ್ವೋ ಅಂದೇ, ಆಯ್ತು ತಿಂಡಿ ತಿಂದೇ ಹೇಳಿ ಅಂದ. ತಿಂಡಿ ತಿಂದಾದ್ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡ್ಕೊಂಡೇ ಅವ್ನು room ಗೆ ಹೊರ್ಟ. ಸರಿ, ಇವ್ನು ಬಿಡೋಲ್ಲ, ಏನೋ ಒಂದಷ್ಟು ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಅಷ್ಟು ಹೇಳ್ಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ.

ನೋಡು, ಕರಾಗ್ರೇ ವಸತೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀ . . ಪೂರ ಬರುತ್ತಲ್ವಾ ನಿಂಗೆ. ಆಗ್ರ ಅಂದ್ರೆ ಮುಂದುಗಡೆ / ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಂತ ಅರ್ಥ. ಕೈ ಮುಂದ್ಗಡೆ ಬೆರಳಲ್ವಾ ಇರೋದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳುಗಳಿಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಏನಾರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಕ್ಕಾಗುತ್ತಾ ಅದಕ್ಕೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಅಂತಾನೂ ಹೇಳ್ತೀವಿ, ಅಂದ್ರೆ ಕೈನ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮುಂಭಾಗದ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಲಕ್ಷ್ಮೀ’, ಕೈಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತೀ, ಕೈಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೌರೀ/ಪಾರ್ವತೀ ಇದಾರೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಅಂದೇ. ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿಸ್ತಾ , ನಾವು ಏನೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು, ಊಟ ತಿಂಡಿ ಎಲ್ಲಾನೂ ಕೈಯಿಂದ್ಲೇ ಆಲ್ವಾ, ಅದಕ್ಕೇ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕೃತಜ್ನರಾಗೂ ಇರ್ಬೇಕಲ್ವಾ, ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗೂ ಇಟ್ಕೋ ಬೇಕಲ್ವಾ. ಅದಕ್ಕೇ ದೇವ್ರಿ ಗೆ ‘ಕೈ ಮುಗಿ ‘ ಅನ್ನೋದು ಅಂತಾ ಹೇಳ್ತಾ . ಪ್ರಭಾತೇ ಕರದರ್ಶನಂ . . ಅಂದ್ರೆ – ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಂಥಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೈಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಭಗವಂತನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಕೈಯನ್ನ ನೋಡ್ತಿದೀನಿ/ದರ್ಶನ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ ಅಂತ ಅರ್ಥ. ಭಗವಂತ ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಕೈಯನ್ನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮೊದಲು ನೋಡಿ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸ್ಬೇಕು, ಕೈ ಮುಗೀ ಬೇಕು ಆಲ್ವಾ ಅಂದೆ . ಹೌದು . . ಹೌದು ಅಂದ.

ತಾತ, ನಿಜ್ವಾಗ್ಲೂ, ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೇವ್ರಿದಾರ ಅಂದ. ಅಯ್ಯೋ, ಇದಕ್ಕೇನಪ್ಪಾ ಹೇಳೋದು ಅಂತ ಅನ್ಕೋತಾ, ಇದಾರೆ ಕಣೋ, ದೇವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಶಕ್ತಿ ನಿಂಗೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಏನ್ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ರೂ ಮನಸ್ಸಿರಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ i . ಇಚ್ಚಾಶಕ್ತಿ ಅಂತೀವಿ,

ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ರೆ ಸಾಕಾ, ಅದನ್ನ ಮಾಡೋಕೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಜ್ಞಾನ (knowledge) ಅಂತೀವಲ್ವಾ ಅದೂ ಇರ್ಬೇಕು ಆಲ್ವಾ ಅದನ್ನ ii. ಜ್ಞಾನ ಶಕ್ತಿ ಅಂತೀವಿ.

ಇವೆರ್ಡು ಇದ್ರೆ ಸಾಕಾ, ಮಾಡೋ ಶಕ್ತಿನೂ ಬೇಕು. ಅದನ್ನ ನಾವು iii . ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಅಂತೀವಿ.

ಏನಾರ ಒಂದ್ಕೆಲ್ಸ ನಾವು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಇವು ಮೂರೂ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಆಯ್ತಲ್ವಾ, ಈ ಮೂರೂ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಾವು ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತೀ , ಪಾರ್ವತೀ ಕಾರಣ ಪ್ರತೀಕ, ಅಭಿಮಾನೀ ದೇವತೆಗಳು ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀವಿ . ನಾವೇನಾರಾ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಮೂರೂ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಆಂತಲ್ವಾ ಅಂದ್ರೆ ಈ ಮೂರೂ ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಆಲ್ವಾ ಅಂತ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಒಪ್ಪಿಸ್ದೆ.

ಅಂದ್ರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವ್ರು ಇದ್ರೂ ನೋಡಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಆಲ್ವಾ ಅಂದ .

ಅಯ್ಯೋ, ಇದೇನಪ್ಪಾ ಇವನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗಡೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ battery (ಶೆಲ್ಲು) ಕಾಣಿಸ್ತು.

ಇದೇನು? ಅಂದೇ. battery (ಶೆಲ್ಲು) ಅಂದ. ನೋಡು, ಇದನ್ನ Torch ಗೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ, ಬೆಳಕು ಬರುತ್ತೆ ನಿನ್ನ Car ಗೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ Car ಓಡುತ್ತೆ. ಅಂದ್ರೆ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ, ಆದ್ರೆ ಕಾಣ್ಸಲ್ಲ ಅಲ್ವ? ನೋಡು, ನೀನು ಕಟ್ಕೊಂಡಿರೋ watch ನಲ್ಲೂ ಸಣ್ಣ battery (ಶೆಲ್ಲು) ಇದೆ. ಆದ್ರೆ ಅದ್ರ shape ಬೇರೆ ಆಲ್ವಾ?. ಈ battery (ಶೆಲ್ಲು) ಒಂದು ರೂಪ, ನಿನ್ನ watch ನಲ್ಲಿರೋದು ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ ಆಲ್ವಾ. ಅಂದ್ರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಆದ್ರೆ ಕಾಣ್ಸುತ್ತಾ . . ಇಲ್ಲ ಅಲ್ವ. ಹಾಗೇನೇ, ದೇವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ‘ಶಕ್ತಿ ‘, ನಾವು ಬೇರ್ಬೇರೆ ರೂಪ ಕೊಟ್ಕೊಂಡು, ಬೇರ್ಬೇರೆ ಥರಾ ನೋಡ್ತೀವಿ, ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಹಾಗೇನೇ, ಕೈಯ್ಲಲೂ ಆ ಮೂರೂ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವರೂಪಾನಾ ಕಂಡ್ಕೊಳ್ತಾ ದೇವ್ರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗೀಬೇಕು ಅಂದೆ. ಅಲ್ದೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕೊಟ್ಟ ಸಂಪತ್ತನ್ನ, ಸರಸ್ವತಿ ಕೊಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿ/ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರ್ವತೀ ದೇವಿ ಕೊಟ್ಟ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಉಳಿಸಿ ಬೆಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮರ್ಥ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮದಾಗ್ಲಿ ಅಂತ ಫ್ರಾರ್ಥಿಸ್ಕೊ ಬೇಕು ಆಲ್ವಾ ಅಂದೇ. ಅವ್ನು ಹೂo . . ಹೂo . . ಅಂದ. ಅವ್ನಿಗೇನು ಆರ್ಥವಾಯ್ತೋ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಯ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಹುಡ್ಗ.

( ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಸಂಪತ್ತು/ಧನ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ ಅಷ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಯರೂ ಅಲ್ದೇ ಬೇರೆಬೇರೆ ಶಕ್ತಿ ರೂಪದಲ್ಲೂ ನೋಡ್ತಿವಿ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ಮನಸ್ನಲ್ಲಿ ಬಂತು, ಪಾಪ ಸಣ್ಣ ಹುಡ್ಗ, ಈಗ್ಲೇ ಯಾಕೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅಂತ ಸುಮನಾದೆ).

ಹುಡ್ಗ ಹೊರಡೋದ್ರಲ್ಲಿದ್ದ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಏನನ್ನಿಸ್ತೋ, ಕೈ ಯಾಕೆ ಉಜ್ಕೋ ಬೇಕು? ಹೇಳ್ಳೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದ.

ನಾನು, ಏನು ಹೇಳೋದು ಅಂತ,ತಲೆ ಕೆರ್ಕೊತಾ, ನೋಡು, ನಾವು ರಾತ್ರೆ ಮಲ್ಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮ ದೇಹ Rest ನಲ್ಲಿರುತ್ತೆ ಆಲ್ವಾ. ನಾವು ಎದ್ದಾಗ, ಅದು ಇನ್ನೂ active ಆಗಿರಲ್ಲ. ನಾವು ಅದನ್ನ ready ಮಾಡ್ಕೋ ಬೇಕು ಆಲ್ವಾ. ನಾವು, ಕೈ ಉಜ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಹೃದಯ, ಮತ್ತಷ್ಟು active ಆಗೋಕೆ ಶುರು ಆಗುತ್ತೆ. ರಕ್ತ ಸಂಚಲನೆಯ ಗತಿ ಅಂತೀವಿ (blood circulation) ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತೆ.

ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬೆಳಗ್ಗೆ Car start ಹೇಗ್ಮಾಡ್ತಾರೆ ನೋಡಿದೀಯ ಅಲ್ವ?. key ಹಾಕಿ start ಮಾಡಿ ತಕ್ಷಣ ಓಡ್ಸಲ್ಲ, ಒಂದರ್ಧ ನಿಮಿಶಾನಾದ್ರೂ ಬಿಡ್ತಾರೆ, ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ, water circulation, oil circulation ಸ್ವಲ್ಪ ಆಗ್ಲಿ, ಸ್ವಲ್ಪ heat ಆಗ್ಲಿ ಅಂತ. ಹಾಗೇನೇ, ನಾವು ಕೈ ಉಜ್ಗೊಂಡಾಗ, ದೇಹ ಬಿಸಿ ಆಗುತ್ತೆ, ದೇಹ ನಮ್ಮ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ready ಆಗುತ್ತೆ, ಹೊಂದ್ಕೊಳುತ್ತೆ ಅಂದೇ . ಅವ್ನು ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಸ್ದ . ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವ್ರ ಅಜ್ಜ ಬಂದ್ರು. ನಿನ್ನ ತಲೆನೂ ತಿಂತಿದಾನ, ಪೂಜೆ ಶುರು ಆಯ್ತು ಬಾ ಅಂದ. ತಾತ . . ತಾತ ನಂದು ಇನ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇವೆ. ಪೂಜೆ ಎಲ್ಲಾ ಆದ್ಮೇಲೆ, ಉತ್ತರ ಹೇಳ್ತೀರಾ ಅಂದ. ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಅಷ್ಟು ಹೇಳ್ತಿನಿ, ನಡೀ ಈಗ ಹೋಗೋಣ ಅಂದೇ. ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮ friends ಬರ್ತಾರೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಟ ಆಡಿ ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಬರ್ತೀವಿ ಅಂದ, ನಾನು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆ ಹೊರಟೆ.

ಮನಸ್ನಲ್ಲಿ, ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟನೇ ಅಲ್ವೇ ಅನ್ನಿಸ್ತು.

ಪೂಜೆ, ಊಟ ಎಲ್ಲಾ ಆದ್ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಓಡಿಬಂದ, Roomಗೆ ಎಳ್ಕೊಂಡೇ ಹೋದ. ಆವ್ನ ಜೊತೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹುಡುಗ್ರು ಇದ್ರು. ಅವ್ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ ಹುಡ್ಗ, ತಾತ . . ತಾತ, ನಮ್ಮಜ್ಜ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹೇಳ್ತಾ, ಉತ್ತಿಷ್ಟೋತ್ತಿಷ್ಠ ಗೋವಿಂದ . . . . ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಅಂದ್ರೆ ದೇವ್ರನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸ್ಬೇಕಾ ಅಂದ.

ಕೌಸಲ್ಯಾ ಸುಪ್ರಜಾ ರಾಮ . . . . . ಉತ್ತಿಷ್ಟೊತ್ತಿಷ್ಠ ಗೋವಿಂದ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಗರುಡಧ್ವಜ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ವಾ. ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗೋ ಹಾಗೆ ನಂಗೆ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ. ಇದು ಒಂಥರಾ ದೊಡ್ಡ topic. ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋತೀರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದು ಒಂಥರಾ ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಉಪಾಸನಾ ಕ್ರಮ ಅನ್ನಬಹುದು. (ನಾನು ಹೀಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ರೆ ಹುಡುಗ್ರಿಗೆ ಏನು ಅರ್ಥ ವಾಗುತ್ತೆ, ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ – ಪಾಪ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ನಂಗ್ಯಾಕೋ ಊಟ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗೋ, sweet ಜಾಸ್ತಿ ತಿಂದದ್ದಕ್ಕೋ ಹೊಟ್ಟೆ ಭಾರ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು – ಸ್ವಲ್ಪ rest ತಗೊಳೋಣ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು , ಸರಿಯಾದ ಪದ ಜೋಡಣೆ ಅಗ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ, ಅಂತೂ ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ).

ನಾನು, ದೇವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಶಕ್ತಿ ಅಂದಿದ್ದೆ ಅಲ್ವ. ಎಲ್ಲಾದ್ರಲ್ಲೂ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಅನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದೆ. ದೇವರು, ಅಂದ್ರೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ದೇ ಇರೋ ಯಾವ್ದೋ ಶಕ್ತಿ. ಗಾಳಿ, ಮಳೆ, ಮರ ಗಿಡ, ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ದೇವ್ರಿದಾನೆ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ದು. ದೇವ್ರಿದಾನೆ ಅಂದ್ರೆ ಏನೋ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಅಂತ ಅಲ್ವ. ನಾವು ಅವುಗಳಿಗೆ ಒನ್ನೊಂದು ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡ್ತೀವಿ. ನಾವು ಉಸಿರಾಡ್ತೀವಿ, ಎಲ್ಲ ಕೆಲ್ಸಾನೂ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಏನೋ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಅಂತ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಸಣ್ಣವರು, ದೊಡ್ಡವರು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದೇವ್ರಿದಾನೆ ಅಂತ ಆಯ್ತಲ್ವಾ?. ಅಂದ್ರೆ, ಸುಪ್ರಭಾತ ದೇವ್ರಿಗೆ ಅಂದ್ರೆ ನಮಗೇ ಅಂತ ಆಯ್ತಲ್ವಾ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ನಾವು ರಾತ್ರೆ ಮಲಗುವಾಗಲೂ ದೇವ್ರನ್ನ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ತೀವಿ, ಎದ್ದಾಗ್ಲೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ್ಕೊಳ್ತೀವಿ. ಇದು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರೋ ಚೈತನ್ಯ/ಶಕ್ತಿ ಅಂತೀವಲ್ವಾ ಅದನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಜಾಗೃತ ವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಒಂದು ಕ್ರಮ ಅಷ್ಟೇ ಕಣ್ರಪ್ಪಾ. ಇದು, ಒಳ್ಳೇ ಅಭ್ಯಾಸ, ನೀವೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡೋದ್ರಿಂದ ನಿಮಗೂ ಖಂಡಿತ ಒಳ್ಳೇದಾಗುತ್ತೆ ಅಂದೇ. ನಾವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ದೇವ್ರನ್ನ ಕಾಣ್ತೀವಿ, ಅದಕ್ಕೇ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು, ನಾವು ಎಲ್ರಿಗೂ, ನಮಸ್ಕರಿಸ್ತಾ, ಶುಭೋದಯ/good morning ಅನ್ನೋದು ಅಂದೆ.

ಅವ್ನಿಗೆ ಏನನ್ನಿಸ್ತೋ, ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಯ್ತೋ ಅಥವಾ ಏನಾರೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತಿರಬೇಕು ಅಂತಾನೋ – ತಾತಾ , ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ ಕೌಸಲ್ಯಾ ಸುಪ್ರಜಾ ರಾಮ ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾರೆ, ಯಾವದೇವರನಾದ್ರೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬಹುದಲ್ವಾ ಅಂದ.

ಹೌದಪ್ಪಾ, ಅವರವರ ಇಷ್ಟ ದೇವರನ್ನ ಸ್ಮರಿಸ್ಕೋ ಬಹುದು. ಎಲ್ಲ ದೇವರ ಸುಪ್ರಭಾತವು ಇದೆ. ನೀನ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ . . . ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಮಂಜುನಾಥನ್ನ ಜ್ಞಾಪಿಸ್ಕೊ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಥ:ಸ್ಮರಾಮಿ ಭವಭೀತಿ ಹರಂ ಸುರೇಶಂ . . . . . ಅಂತ ಈಶ್ವರನ್ನೋ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸು ಅಂದೇ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ, ಹಂಗಾದ್ರೆ, ದೇವ್ರು ಮಲಗೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆಯ್ತು ಅಂದ.

ಹೌದ್ರಪ್ಪ, ಆ ಮಹಾನ್ ಶಕ್ತಿ/ಚೈತನ್ಯ ಮಲಗಿದ್ರೆ, ನಾವ್ಯಾರೂ ಯಾಕೆ ಯಾವ ಜೀವ ಜಂತೂನೂ ಬದ್ಕಿರೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ, ನನಗೆ ಈ ಹುಡುಗ್ರು ಬಿಟ್ರೆ ಸಾಕಪ್ಪಾ ಅನ್ಕೋತ , ಆಕಳಿಸ್ತಾ ಅಂತೂ ನನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮುಗಿಸ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಹಾಗಾದ್ರೆ ರಾತ್ರೆ ಮಲಗೋಕು ಸ್ತೋತ್ರ, ಮಂತ್ರ ಇದ್ಯಾ ಅಂತ ಯಾರೋ ಕೇಳಿದ್ರು. ಇದೇ ಮರಿ, ಎಲ್ಲಾವ್ದಕ್ಕೂ ಇದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುವಾಗಿಂದ ಹಿಡ್ದು , ಸ್ನಾನ, ಊಟ ಎಲ್ಲಾವ್ದಕ್ಕೂಇದೆ. ಅವು ಬರೀ ಸ್ತೋತ್ರ, ಮಂತ್ರ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಕ್ರಮ, discipline ಅಂದೇ. ಮಲ್ಕೋಳೊವಾಗ ಯಾವ ಸ್ತೋತ್ರ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶುರು ಮಾಡ್ದ.

ನೋಡಿ, ಮಲ್ಕೋಳೊವಾಗ ಹೇಳೋ ಸ್ತೋತ್ರ ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದೆ.

ಇಂದ್ರಾಕ್ಷೀ ಸ್ತೋತ್ರ, ಶಿವಕವಚ, ರಾತ್ರೀ ಸೂಕ್ತ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾನೇ ಇದೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ನಂಗೆ ಬಾಯಿ ಪಾಠ ಆಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಪುಸ್ತಕ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಯಾವಾಗ್ಲಾದ್ರೂ ಹೇಳ್ಕೋತಿರ್ತೀನಿ.

ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ರೆ, ಸುಲಭವಾಗಿ, ನೀವೂ ಕಲಿಯ ಬಹುದಾದ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನ ಹೇಳ್ತೀನಿ –

  1. ಯಾ ದೇವೀ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ನಿದ್ರಾರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ।
    ನಮಸ್ತಸೈ ನಮಸ್ತಸೈ ನಮಸ್ತಸೈ ನಮೋನಮಃ ।।

(ಇದು ದುರ್ಗಾ ಸಪ್ತ ಶತಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ) – ಯಾವ (ದುರ್ಗಾ) ದೇವಿಯು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ನಿದ್ರಾರೂಪದಲ್ಲಿರುವಳೋ, ಆ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವೆ . . ನಮಸ್ಕರಿಸುವೆ . .ನಮಸ್ಕರಿಸುವೆ. – ಇದನ್ನ ಮೂರುಸಲ ಹೇಳೋ ಪದ್ಧತಿ).

  1. ರಾಮಂ ಸ್ಕಂದಂ ಹನೂಮನ್ತಂ ವೈನತೇಯಂ ವೃಕೋದರಂ ।
    ಶಯನೇ ಯಃ ಸ್ಮರೇನಿತ್ಯಂ ದುಸ್ವಪ್ನಂ ತಸ್ಯ ನಶ್ಯತಿಃ ।।

(ಶ್ರೀ ರಾಮ, ಸ್ಕಂದ (ಕಾರ್ತಿಕೇಯ), ಹನುಮಂತ, ಗರುಡ (ವೈನತೇಯಂ), ಭೀಮ (ವೃಕೋದರಂ) – ಇವರುಗಳನ್ನು ರಾತ್ರೆ ಮಲಗುವಾಗ ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ದುಃಸ್ವಪ್ನಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುವುವು. ಅಂದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೇ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ.

  1. ದುಃ ಸ್ವಪ್ನ ದುಃ ಶಕುನ ದುರ್ಗತಿ ದೌರ್ಮನಸ್ಯ- ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ದುರ್ವ್ಯಸನ ದುಃಸಹ ದುರ್ಯಶಾಂಸಿ |
    ಉತ್ಪಾತತಾಪವಿಷಭೀತಿಮಸದ್ಗ್ರಹಾರ್ತಿಂ ವ್ಯಾಧೀಂಶ್ಚ ನಾಶಯತು ಮೇ ಜಗತಾಮಧೀಶಃ ||

(ಜಗದೀಶನಾದ ಶಿವನೇ – ದುಃಸ್ವಪ್ನ, ದುಃಶಕುನ, ದುರ್ದೆಶೆ, ದುರ್ನಡತೆ, ಕುಖ್ಯಾತಿ,ಅಸಹನೀಯ ಕ್ಷಾಮ, ಕ್ಷುದ್ರಗ್ರಹಗಳಿಂದ ,ವಿಷಗ್ರಾಹ್ಯ, ಗ್ರಹಗತಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಧಿ. ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು / ಕಾಪಾಡು. ).

  • ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಾರಿವೆ ಕಣ್ರೋ. ಅವ್ರವ್ರ ಇಷ್ಟ ದೇವರನ್ನೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ್ಕೊಳ್ತಾ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಬರೋ ತನ್ಕಾ ಹೇಳ್ಕೊತಾ ಇದ್ರೆ, ನಾವು ಮನಸ್ನಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಯೋಚಿಸ್ತಿರ್ತೀವಲ್ವಾ ಅದು ನಿಂತ್ಹೋಗಿ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂದ್ಬಿಡುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ. ಅಂದೇ. ಹೂಂ . ಹೂಂ ಅಂದ್ರು. ಅವ್ರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅರ್ಥವಾಯ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗ್ರು. ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಲ್ಟು – ಇಷ್ಟ ದೇವ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಅಂತೇನೋ ಶುರು ಮಾಡ್ತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಬಂದು, ಏನು, ಎಲ್ರೂ ಇಲ್ಸೇರ್ಕೊಂಡು ಅವ್ನನ್ನ ಗೋಳುಹೊಯ್ಕೋತಿದೀರಾ, ನಡೀರಿ ಹೊರಗೆ – ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋದಿದೆ ಅಂತ ಹುಡುಗರನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಕಳ್ಸಿದ್ರು. ಆದ್ರೂ ಒಬ್ಬ ಇಣಕಿ ನೋಡ್ತಾ, ನಿಮ್ಮನೇಗೆ ಬಂದ್ರೆ, ಇನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತೀರಾ ಅಂದ. ಆಯ್ತ್ರಪ್ಪಾ, ಒಂದಿವ್ಸ ನಿವೇಲ್ರೂ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೇನೇ ಬಂದ್ಬಿಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಲ್ಲೇ ತಿಂಡಿ, ಊಟ ಎಲ್ಲ ಮಾಡೂವಿರಂತೆ, ನಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗನೂ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಸೇರ್ಕೋತಾನೆ ಆಟ, ಪಾಠ ಎಲ್ಲಾನೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ಮೇಲೆ ಅವ್ನು ಓಡ್ಡಾ. ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು, ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಹಾಗೂ ಬಂದ ಸ್ನೇಹಿತರೊಡನೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದು, ಮನೇಕಡೆ ಹೊರಟ್ವಿ.

ಸರಿನೋ,ತಪ್ಪೋ ನಾನು ನನಗೆ ತಿಳ್ದಿದ್ದನ್ನ, ತೋಚಿದ್ದನ್ನ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಹೇಳ್ದೆ, ನಿಮಗೂ ಈ ತರಹದ ಹುಡುಗ್ರು ಸಿಗ್ಬಹುದು, ಇನ್ನಷ್ಟು, ಮತ್ತಷ್ಟು, ತಿಳ್ಕೊಂಡು ready ಆಗಿರಿ. ನಾನ್ಹೇಳಿದ್ರಲ್ಲಿ ಏನಾರೂ ತಪ್ಪಿದ್ರೆ ಬಿಟ್ಬಿಡಿ. ಸರಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಹೇಳಿ. ಪಾಪ, ಹುಡುಗ್ರು ನಾವು ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸರಿ ಅನ್ಕೋತಾರೆ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ್ದನ್ನ, ತಪ್ಪನ್ನ ಹೇಳ್ಬಾರ್ದು ಆಲ್ವಾ? . ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಸರಿ ಅಂದುಕೊಳ್ದೆ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ refer ಮಾಡಿ ತಪ್ಪಿದ್ರೆ ತಿದ್ಕೊಳಿ.

ನಂಗೆ ಇದೊಂಥರಾ ಚಿಂತನ ಮಂಥನದ experience ಆಯ್ತು. ನಿಮ್ಹತ್ರಾನೂ ಹೇಳ್ಕೋತಿದೀನಿ ಅಷ್ಟೇ.

-==ooOoo==-

A few links to YouTube videos on Devotional Hymns / Songs:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s