Inspiration from BhagavadGita to Keep Going

Many times, we get demotivated / discouraged to do a particular task.
It could be because we think it might not be right to do it
OR
we worry about the outcome
OR
we think we don’t have the capacity to do it
OR
someone made hurtful / doubtful remarks about our work.

BhagavadGita gives us pointers to motivate ourselves to be able to perform our tasks.

BG Shloka # 11.33 In this Shloka, Sri Krishna reminds us that we all are an instrument in His hands. We need to shed the sense of Doership and carry out our Dharma. It is because of the ego and attachment, we get stuck in the perpetual cycle of birth and death.

BG Shloka # 18.48 If the work / task that we need to do is appropriate as per our SwaDharma, then we shouldn’t hesitate to do it. There is a saying “Swadharme Nidhanam Sheryaha.” Every task will be associated with some inconvenience or defect just like smoke is associated with fire. For example, a farmer by birth needs to till the land to grow crops; while doing so he will kill so many organisms that reside in the mud.
As long as we perform our duties remembering the Almighty and without any attachment to outcome, we don’t incur any karma.

BG Shloka # 18.78 Victory, goodness, supremacy, unending righteousness and abundance will always be on the side of God and His pure devotee. Firm faith in God and His support, we should continue with our work.

Let us not worry about the outcome of our work… Let us keep going by doing our duty remembering the Almighty and dedicating the results (or ‘Phala’) to Him.

(NOTE: This blog post is part of a series; please refer to BhagavadGita, The Solution Provider to access the complete series.)

Our esteemed blogged, Sri. RamaMurthy has expressed his thoughts so beautifully by quoting the BhagavadGita verses along with relevant quotes from famous D.V.G.’s MankuTimmanaKagga. Let us soak up the knowledge from his blog…

i . ಅಧ್ಯಾಯ 11 (ವಿಶ್ವ ರೂಪ ದರ್ಶನ ಯೋಗ) ಶ್ಲೋ. 33.

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ, ತನ್ನ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸ್ಟಾನೆ. ಆ ವಿಶ್ವರೂಪ ವರ್ಣನೆ, ಅರ್ಜುನನಿಗಾದ ಅನುಭವದ ಚಿತ್ರಣ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯನ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಖಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕಡೆ ಹರಿದಾಡಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ವಿಶ್ವ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುತ್ತೆ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಅಂದ್ರೆ ಸುಮಾರು 3ಲಕ್ಷ ಕಿ.ಮೀ. /ಸೆಕೆಂಡ್ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವುದಾದ್ರೆ (ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಲಾಗದ ಮಾತು) 75 ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಚಲಿಸಿದ್ರೂ ಅದರ ತುದಿ ಮುಟ್ಟಲಾಗಲ್ವಂತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ವೇದೋಪನಿಷದ್ಗಳು ಈ ವಿಶಾಲ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಅನಾದಿ, ಅನಂತ ಅಂತ ಹೇಳಿರೋದು.

ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಾರ ಮಾಡೋದಾದ್ರೆ, , ನಾವು ಇರುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೇ ಪ್ರಪಂಚ/ವಿಶ್ವವೆಂದು ತಿಳಿದು ಕೊಂಡಿದ್ದೀವಿ ಆಲ್ವಾ. ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಚಯವಿರ ಬಹುದಾದರೆ, ಸೂರ್ಯ ಹಾಗೂ ಸೂರ್ಯನನ್ನೊಳಗೊಂಡ (ಸೌರವ್ಯೂಹ ) ಕ್ಷೀರಪಥ (Milkyway ) ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ.

ಈ ಕ್ಷೀರಪಥ ವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸೂರ್ಯನಂಥ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನೂರಾರು ಶತಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರ ಗಳು (ಅಂದಾಜು 200 ರಿಂದ 400 ಶತಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, 100ಶತಕೋಟಿ ಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಗ್ರಹಗಳೂ) ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಸೂರ್ಯ ಒಂದು ಮಧ್ಯಮಗಾತ್ರದ ನಕ್ಷತ್ರ ಮಾತ್ರ.

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಈ ವಿಶಾಲ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಿವೆ (ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ [100 billion] ಗೂ ಅಧಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಿವೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ). ಒಂದೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲೂ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂದ್ರೆ ಎಷ್ಟು ಸೂರ್ಯಾದಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ನಮ್ಮ ಎಣಿಕೆಗೂ ಸಿಗಲಾರದ್ದು ಅಲ್ವ. ಇದು ಆ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಅಗಾಧತೆ, ಅನಂತತೆ ಅನಿಸಲ್ವಾ?.
ನನ್ನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯನ್ನ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲಿಸಿ, ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಕಡೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನ ಹರ್ಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ.

ಮದನುಗ್ರಹಾಯ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಮಧ್ಯಾತ್ಮಸಂಜ್ಞಿತಂ I

ಯತ್ತ್ವಯೋಕ್ತ೦ವಚಸ್ತೇನ ಮೋಹೋ‌sಯಂ ವಿಗತೋ ಮಮ ||
ಈಗ ನನ್ನ ಮೋಹ ಹೋಗಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಜುನ ತಾನೇ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ, ಮೋಹ ಹೋಗಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಇದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಹುದೇ? ಅನ್ನುವ ಸಂಶಯದ ಜೊತೆಗೆ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲ ಇನ್ನೂ ಇತ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಒಂದುಕಡೆ ನಾನು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಎಲ್ಲಾಕಡೆ ನಾನೇ ಇದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರೆ (ಅಧ್ಯಾಯ 9), ಇನ್ನೊಂದ್ಕಡೆ ಇಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ (ಜೀವ, ಜಡ ಎಲ್ಲವು) ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇವೆ (ಅಧ್ಯಾಯ 10 ) ಹೇಳ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನ ನೋಡೇಬಿಡೋಣ ಅನ್ನಿಸ್ತೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲ ನನಗಾಗ್ತಿದೆ. ನಿನಗೆ ನನ್ನಿಂದ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸಪ್ಪಾ, ಅಂತ ಅರ್ಜುನ ಕೇಳ್ತಾನೆ. ಆ ಮಹಾ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವ ಧಾರ್ಡ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಎರಡೂ ಬೇಕಲ್ವಾ.
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ – ಪಶ್ಯ ಮೇ ಪಾರ್ಥ ರೂಪಾಣಿ ಶತಶೋ‌sಥ ಸಹಸ್ರಶಃI ನಾನಾವಿಧಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ನಾನಾವರ್ಣಾ ಕೃತೀನಿ ಚ II . . . . ನನ್ನ ನೂರಾರು, ಸಹಸ್ರಾರು ರೂಪ ವೈವಿಧ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡು ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರಾದಿಯಾಗಿ ಸಕಲದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಚರಾಚರಾದಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ನೀನು ಏನೇನನ್ನು ನೋಡ ಬಯಸಬಹುದೋ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ನನ್ನ ವಿಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡುವೆ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ, ಮುಂದುವರೆದು, ನೀನು ನಿನ್ನ (ಹೊರ) ಕಣ್ಣಿಂದ ನೋಡೋಕೆ ಅಗೋಲ್ಲಪ್ಪ – (ನ ತು ಮಾಂ ಶಕ್ಯಸೇ ದ್ರಷ್ಟುಮನೇನೈವ ಸ್ವಚಕ್ಷುಷಾI ದಿವ್ಯಂ ದದಾಮಿ ತೇ ಚಕ್ಷು ಪಶ್ಯ ಮೇ ಯೋಗಮೈಶ್ವರಂ II). ನಾನು ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿ ಗೋಚರಿಸುವಂಥ ಬೇರೊಂದು ಕಣ್ಣನ್ನು ಕೊಡ್ತೀನಿ, ಆಗ ನೀನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ ಅಂತ ಅನುಗ್ರಹಿಸ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವರೂಪ ತೋರಿಸ್ತಾನೆ.
ಮುಂದೆ, ಸಂಜಯನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ವಿವರಿಸುವಮೂಲಕ, ಅರ್ಜುನನು ಏನೇನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂಬ ವಿವರಣೆ ನಮಗೆ ಸಿಗ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. (ಇಲ್ಲೊಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆ – ಸಂಜಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಅನ್ನೋದು,- ಆತನಿಗೆ ವ್ಯಾಸಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧಾದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಾಣುವ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿ ಕರುಣಿಸಿದ್ದರು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ).
ಪರಮಾತ್ಮನ ಆಗಿನ ತೇಜಸ್ಸು,ಸಹಸ್ರ ಸಹಸ್ರ ಸೂರ್ಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉದಯಿಸಿದರೆ ಉದ್ಭವಿಸಬಹುದಾದಂಥ ಪ್ರಭೆ ಅಲ್ಲಿತ್ತು ಅಂತ ಸಂಜಯ ವಿವರಿಸ್ತಾ ಮುಂದುವರೆದು – ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನೋಡಿದ ಅರ್ಜುನ ದಿಗ್ಭ್ರಾಂತನಾಗಿ, ಭಯ ಭೀತನಾಗಿ ಕೈಮುಗಿದು ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸ್ತಾ ಭಗವಂತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾನೆ.
ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಅರ್ಜುನ – ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೇವಾಂಸ್ತವ ದೇವ ದೇಹೇ ಸರ್ವಾಂಸ್ತಥಾ ಭೂತವಿಶೇಷಸಂಘಾನ್I ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮೀಶ೦ . . . ಅಂತ ಅವನ ಅನುಭವವೇದ್ಯವಾದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತಾ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಜ್ವಲವೂ, ಭಯಂಕರವೂ, ಮೃತ್ಯುಸ್ವರೂಪವೂ ಆದ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಮೋಡಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ಸಮತೋಲನವನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದೇ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ದಯಮಾಡಿ ತಿಳಿಸು ಅಂತ ಕೇಳ್ದಾಗ ಭಗವಂತನು, ನಾನು ಕಾಲ ರೂಪಿ, ಕ್ಷಯಕಾರಕ. ಪಾಂಡವರಾದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಲು ಬಂದವನು, ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತಿ ಕಾರಕನು ನಾನು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ನನ್ನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಈಗಾಗಲೇ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನೀನು ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ.

ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಮುತ್ತಿಷ್ಠ ಯಶೋ ಲಭಸ್ವ ಜಿತ್ವಾ ಶತ್ರೂನ್ ಭುಂಕ್ಷ್ವ ರಾಜ್ಯಂ ಸಮೃದ್ಧಮ್ ।
ಮಯೈವೈತೇ ನಿಹತಾಃ ಪೂರ್ವಮೇವ ನಿಮಿತ್ತಮಾತ್ರಂ ಭವ ಸವ್ಯಸಾಚಿನ್ ॥11.33॥

तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व
जित्वा शत्रून्भुङ् क्ष्व राज्यं समृद्धम् |
मयैवैते निहता: पूर्वमेव
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् || 11.33||

tasmāt tvam uttiṣhṭha yaśho labhasva
jitvā śhatrūn bhuṅkṣhva rājyaṁ samṛiddham
mayaivaite nihatāḥ pūrvam eva
nimitta-mātraṁ bhava savya-sāchin ||11.33||


ಯಥಾರ್ಥ – ಆದುದರಿಂದ ಎದ್ದೇಳು, ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಮೃದ್ಧವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ನನ್ನಿಂದಾಗಲೇ ಇವರೆಲ್ಲ ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದ್ದೇಳು, ಯುದ್ಧಮಾಡಿ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತವರಾಗಿ. ಯಾವ ವ್ಯಥೆಯನ್ನೂ ಪಡದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹತಗೆಯ್ಯುವನಾಗು.

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಹೀಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗುವಂತೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 18, “ಮೋಕ್ಷ ಸನ್ಯಾಸಯೋಗ” ಶ್ಲೋಕ 48, 78.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ 78 ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಾಯ. ಹಿಂದಿನ 17 ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸಾರ ರೂಪ, ಉಪಸಂಹಾರ ಅಂತ ಎಲ್ಲರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.

ಸಹಜಂ ಕರ್ಮ ಕೌಂತೇಯ ಸದೋಷಮಪಿ ನ ತ್ಯಜೇತ್ |

ಸರ್ವಾರಂಭಾ ಹಿ ದೋಷೇಣ ಧೂಮೇನಾಗ್ನಿರಿವಾವೃತಾಃ* ||18.48||

सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत् |
सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृता: || 18.48||

saha-jaṁ karma kaunteya sa-doṣham api na tyajet
sarvārambhā hi doṣheṇa dhūmenāgnir ivāvṛitāḥ ||18.48||


“ಅರ್ಜುನನೇ – ಸಹಜವಾದ ಸ್ವಭಾವ ಕರ್ಮವು ದೋಷಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು, ಅಗ್ನಿಯು ಹೊಗೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಯಾವುದಾದರೂ ದೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿದವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ”.
ತನಗೆ ನೈಜವಾಗಿಯೂ, ವಿಹಿತವಾಗಿಯೂ ಬಂದಿರುವ ಕರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನ ಆಚರಿಸಲೇ ಬೇಕು.

ನಾವು ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಲ್ಲ. ನಿರಾಕಾರ, ಕಾಣಲಾಗದ್ದು. ಉಪನಿಷದ್ಗಳಾದಿಯಾಗಿ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಣಬಹುದಾದ “ಸೂರ್ಯ” ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದೇವರೆಂದು ದೇವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸ್ತಾರೆ . ಅವುಗಳೊಳಗಿರುವ ಜ್ಯೋತಿ ‘ಪರಬ್ರಹ್ಮ’ ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದಂಶ. ಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ ಹಾಗೂ ಪ್ರಸಕ್ತ ಎಂಬ ನಿಲುವು ಮತ್ತ್ತು ಉದ್ದೇಶ ಉಪನಿಷತ್ ಗಳದು. ನಮ್ಮ ಸೌರವ್ಯೂಹದ ಸ್ಥಿತಿಲಯಕಾರ “ಸೂರ್ಯ” ಅಂತ ಉಪನಿಷದ್ಗಳಾದಿಯಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಸೂರ್ಯ ದಿನದಲ್ಲೂ (ಬೆಳಗ್ಗೆ), ರಾತ್ರಿ ಅಗ್ನಿ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ.
ಅಗ್ನಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿರುವಂಥದ್ದು. ನಾವು ಅದನ್ನು ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವಿಧದಿಂದ ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದಾಗ ಅದು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಂಥದ್ದ್ದು. ಹಾಗೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಸಹಜವಾದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ವೃತ್ತಿ ನಮ್ಮದಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೋಷವಿದ್ದರೂ ಕೂಡಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಪರಿಣಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ಇದರ ಭಾವಾರ್ಥ. ಯಾವುದೇ ಕಾಯಕ, ಕರ್ಮ ಅನ್ನಿ ವೃತ್ತಿ ಅನ್ನಿ ದೋಷಪೂರ್ಣ ವಾಗಿರುವುದು ಸಹಜ. ಕಾರಣ ಯಾವುದೇ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬನಿಂದಲೇ ಮಾಡುವಂಥದ್ದು, ಸಾಧಿಸುವಂಥದ್ದು ಆಗಿರಲ್ಲ. ಇದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ, ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಗೆ ಐದು ಕಾರಣ ಸ್ವರೂಪ ಇರುತ್ತವೆ. ೧. ಅಧಿಷ್ಠಾನ (ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳ, ಸಂದರ್ಭ situation ), ೨. ಕರ್ತಾ ( ಮಾಡುವವನು ), ೩. ಕರಣ (ಸಹಾಯಕರು, ಸಾಧನ ಗಳು) ೪. ಚೇಷ್ಟಾ (ವಿಧಾನ, ರೂಪ ರೇಷೆಗಳು, ಉಪಕರಣಗಳು – plan of action, strategy ), ೫. ದೈವಂ (ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹ, ಅದೃಷ್ಟ ಅನ್ನಬಹುದು). ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಮೂರು ಪ್ರೇರಣೆಗಳು – ಜ್ಞಾನ (ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವು ), ಙ್ಞೇಯಂ (ಅರಿತು ಮಾಡುವಂತಹದ್ದ್ದು), ಜ್ಞಾತಾ (ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪ). ಈ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಸಮಗ್ರತೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಸಾಧ್ಯ. ಅವೇ ದೋಷ ಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು.

ಬೇರೆ ವೃತ್ತಿ ಆಯ್ಕೆ ನಮ್ಮದಾದರೆ, ಹಿಂದಿನವ್ರುತ್ತಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿಯೋ, ಪೂರಕವಾಗಿಯೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡ ಪರಿಣಿತಿಯವಿಸ್ತಾರ ರೂಪವಾಗಿದ್ರೆ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ. ಅಲ್ದೆ ಹೊಸ ವೃತ್ತಿಯಾದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಿಕ್ಷಣ ತರಬೇತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಸಹಜವಾದ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಅನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳ್ತ ಅನುಸಂಧಾನಗೊಳಿಸ್ತಾನೆ, ಅರ್ಜುನನ ಕರ್ತವ್ಯವೇನೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸ್ತಾನೆ.

ಯತ್ರ ಯೋಗೇಶ್ವರಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಯತ್ರ ಪಾರ್ಥೋ ಧನುರ್ಧರಃ |
ತತ್ರ ಶ್ರೀರ್ವಿಜಯೋ ಭೂತಿರ್ಧ್ರುವಾ ನೀತಿರ್ಮತಿರ್ಮಮ ||18. 78||

यत्र योगेश्वर: कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धर: |
तत्र श्रीर्विजयो भूतिध्रुवा नीतिर्मतिर्मम || 18.78||

yatra yogeśhvaraḥ kṛiṣhṇo yatra pārtho dhanur-dharaḥ
tatra śhrīr vijayo bhūtir dhruvā nītir matir mama ||18.78||


(ಎಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಇರುವನೋ ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ಇರುವನೋ ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸಂಪತ್ತು,ಯಶಸ್ಸು,ನೀತಿ, ನಿಯಮ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ – ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಂದು ಸಂಜಯನಿಂದ ಉಕ್ತವಾದ ಫಲಶ್ರುತಿ)
ಇಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಮಸ್ವರೂಪಿ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ತತ್ವಗಳೂ, ಭಾವಗಳೂ, ನೀತಿನಿಯಮಗಳು, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ನಾವೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ –
ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲು ಏನೋ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಎದೆಗುಂದಿದಾಗ ಆ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನರು, ನರನಾರಾಯಣರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಉತ್ಸಾಹ, ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ ಅಂತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ. ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮ – ಜ್ಞಾನ, ಲೌಕಿಕ – ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕತೆ ಗಳನ್ನ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗೋಣ. ಈಶಾವಾಸ್ಯಉಪನಿಷದ್ ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನೇ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೂ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
ಅಗ್ನೇ ನಯ ಸುಪಥಾ ರಾಯೇ ಅಸ್ಮಾನ್ | ವಿಶ್ವಾನಿ ದೇವ ವಯುನಾನಿ ವಿದ್ವಾನ್ ||
ಯುಯೋದ್ಧ್ಯಸ್ಮಜ್ಜುಹುರಾಣುಮೇನೋ | ಭೂಯಿಷ್ಠಾಂತೇ ನಮಃ ಉಕ್ತಿಂ ವಿಧೇಮ ||
ಭೂಯಿಷ್ಠಾಂತೇ ನಮಃ ಉಕ್ತಿಂ ವಿಧೇಮ ||
ಭಾವಾರ್ಥ –
ಓ ಬೆಳಕೆ, ನಡೆಸೆಮ್ಮ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲಿ | ಜಗದ ಜೀವನವು ಒಳಿತು ಕೆಡುಕುಗಳಾಗರವು ||
ವಿಶ್ವ ತತ್ವಜ್ಞನು ನೀನು, ದುರಿತವನು ದೂರವಿಡು | ನಾವೆರಗುವೆವು ನೆಲಬಗ್ಗಿ ವಿನಯದಲಿ ನಿನಗೆ ||
ನಾವೆರಗುವೆವು ನೆಲಬಗ್ಗಿ ವಿನಯದಲಿ ನಿನಗೆ ||
( ಅಗ್ನೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಓ ಬೆಳಕೇ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಿದೆ, ನಾವು ಬೆಳಕೇ ಬದಲು “ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ” ಅಂತ ಸೇರಿಸ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ ಆಲ್ವಾ).
(ಕೊನೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೇಳವುದು ವಾಡಿಕೆ, ಕೊನಯಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಮೊದಲಿನ ಶಾಂತಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಿ ಮಕ್ತಾಯ ಮಾಡುವುದು ಪದ್ಧತಿ.)
ಓಂ ಪೂರ್ಣಮದಃ ಪೂರ್ಣಮಿದಂ ಪೂರ್ಣಾತ್ಪೂರ್ಣಮುದಚ್ಯತೇ|
ಪೂರ್ಣಸ್ಯ ಪೂರ್ಣಮಾದಾಯ ct ಪೂರ್ಣಮೇವಾವಶಿಷ್ಯತೇ|||
|ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ || 🙏🙏

ಒಂದೆರಡು ಕಗ್ಗ ಗಳನ್ನೂ ನೋಡೋಣ. –
ಜೀವನದ ಪರಿಪುರ್ಣದರ್ಶನವದೊಂದಿಹುದು | ಭೂವ್ಯೋಮ ವಿಸ್ತರದ ಮಿತಿಯಮೀರ್ದಿದದು ||
ದೇವ ನರ ಪಶು ಸಸಿಗಳೆಲ್ಲ ಕುಣಿಯುವರಲ್ಲಿ | ಭಾವಿಸಾ ಚಿತ್ರವನು – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ || -321

(ಜೀವನಕ್ಕೆ ಪರಿಪುರ್ಣವಾದ ಒಂದು ದರ್ಶನವಿದೆ ಅಥವಾ ಇಡೀ ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದು ಪುರ್ಣವಾದ ಚಿತ್ರವಿದೆ. ಅದು ಭೂಮಿ ಆಕಾಶದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಮೀರಿ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ನರರು, ಪಶುಗಳು ಗಿಡ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಲಿದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಭಾವಿಸು).

ನಮಗೆ ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪುರ್ಣ ಚಿತ್ರವಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವಾತೀತವಾದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ನಾವು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಆಲೋಚಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸಣ್ಣದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೆ, ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಸಕಲ ಚರಾಚರಗಳೂ ಆನಂದವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಒಂದು ಬೃಹತ್ ಜಗತ್ತಿನ ಚಿತ್ರ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಮತ, ವರ್ಣ, ದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಬಣ್ಣವೆನ್ನದೇ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿ ನಮ್ಮದಾದರೆ ವಿಶಾಲ ಜಗಚ್ಚಿತ್ರವನ್ನು ‘ಭಾವಿಸಾ ಚಿತ್ರವನು’ ನೋಡಬಹುದು.


ಈ ವಿಶ್ವರೂಪ ಸಂದರ್ಶನದಿ ಹೊಂದಿಹವು | ಜೀವ ರ್ಜೀವಗಳು, ಕ್ರಮ ಯದೃಚ್ಛೆಗಳು ||
ಅವಶ್ಯ ವಶ್ಯ; ಸ್ವಾಚ್ಛಂದ್ಯ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು | ಕೈವಲ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯದು – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ || -322

ಈ ವಿಶ್ವದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜೀವವಿರುವುದು ಮತ್ತು ಜೀವವಿಲ್ಲದವು, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿರುವುದು, ಕ್ರಮಕ್ಕೊಳಪಡದೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರುವುದು, ನಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದು, ನಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿ ಇರದೇ ಇರುವುದು, ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ರುವುದು, ನಿರ್ಬಂಧಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟವು ಎಲ್ಲವೂ ಇವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ನಿರ್ಮಲ ಅಥವಾ ಸ್ವಚ್ಛ ದೃಷ್ಟಿ (ಕೈವಲ್ಯ ದೃಷ್ಟಿ).

ಅಗಾಧವಾದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಜೀವ ಮತ್ತು ನಿರ್ಜೀವ ವಸ್ತುಗಳು, ಕ್ರಮವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕ್ರಮಕ್ಕೊಳಪಡದೆ ಇರುವುದೂ, ವಶ್ಯ ಮತ್ತು ಅವಶ್ಯ ಗಳು ಸಹ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಇವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಅಂಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪಶುಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವನಸ್ಪತಿಗಳು ಕ್ರಿಮಿ ಕೀಟಗಳು ಇವೆ. ಸದಾಕಾಲ ಒಂದು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ವಿಷಯಗಳೂ ಇವೆ. ಅಂತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಊಹೆಗೂ ನಿಲುಕದ ಮತ್ತು ನಾವೆಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ನಮಗರ್ಥವಾಗದ ವಿಷಯಗಳು, ಕ್ರಮಗಳು, ತಂತ್ರಗಳು ಅಂದ ಚೆಂದಗಳು ಕೋಟ್ಯಾಂತರವಾಗಿ ಇವೆ. ಅಂತಹ ಶುದ್ಧ, ಸ್ವ-ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡದೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು, 🙏🙏

----==0೦0==--

One thought on “Inspiration from BhagavadGita to Keep Going

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s