BhagavadGita’s Direction to Defeat Depression

Depression is a topic that tends to be a taboo topic and gets talked about in a hushed manner! It isn’t a crime / sign of weakness / curse to feel depressed. It is just a unhealthy state of mind / brain just like any other organ in our body. If pancreas fail to do its job, then one gets diabetes; likewise when neurochemicals (Dopamine, Serotonin, Norepinephrine and Acetylcholine) balance gets affected, one gets depressed.

It might be surprising to know that both diabetes and depression are in fact psychosomatic diseases i.e., stress-induced ailments. When stress goes beyond a permissible level, the weaker part of the body gets affected and manifests itself in a disease. So, if a person’s pancreas are weaker, he / she gets diabetes and stress affects the brain, he / she gets depressed.

There is a reference to stress and stress-induced ailments in Yoga Vasishta, a renowned work on Yoga by the great Sage Vasishta who explains Lord Sri Rama about Adhi, Vyadhi, Adhija-Vyadhi, and Anadhija-Vyadhi.

For effective treatment of depression and other mental / neurological disorders, three things need to happen:

  1. Treat these conditions as any other disease of the body. Brain can fall sick too, right? We can’t function without it even for a split-second, we put so much pressure on it, and expect it to be in ship-shape always!! Unfair, isn’t it? Let us treat the people affected by such conditions normally. When we don’t have a special tag for persons having diabetes / high blood pressure, why ‘brand’ people battling mental / neurological conditions?! Keep these points in mind while interacting with / caring for such people.
  2. Find the right psychiatric / therapist / counselor who understands the affected person’s mindset and circumstances and provides necessary pointers along with writing a prescription. These conditions can’t be treated with medicines alone.
  3. Apart from the society around us, doctors, and medicines, if we are suffering from such a condition, we should tell ourselves it is yet another condition, we are strong enough to battle it out, and seek help from compassionate people who can understand your situation and help / guide you.

The most revered scripture, BhagavadGita offers pointers to deal with depression. In fact, the Almighty Krishna can be called the first Psychotherapist / Shrink!! He treated Arjuna so effectively and prepared him for the battle. Arjuna got the right Therapist, Lord Krishna and he won. Duryodhana also had a disturbed mind all along, but his counselor was the unscrupulous Shakuni who led to his downfall.

Lord SriKrishna’s teachings are still relevant and can help us get out of depressed state.

Let us now go into the eye-opening article by our respected blogger, Sri. RamaMurthy…

(NOTE: This blog post is part of a series; please refer to BhagavadGita, The Solution Provider to access the complete series.)

DEPRESSION (ಖಿನ್ನತೆ, ನಿರುತ್ಸಾಹ)
ಅಧ್ಯಾಯ 2, ಸಾಂಖ್ಯ ಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 3, 14 and ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 21.

ಜಾತಕದ ಕಥೆಯೊಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ಬರ್ತಿದೆ. ಬುದ್ಧ ಮತ್ತು ಆನಂದ – ಅವನ ಪಟ್ಟ ಶಿಷ್ಯ, ಒಂದ್ಸಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಿರ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಕೂತ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ಬುದ್ಧನಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಆನಂದನಿಗೆ – ನೋಡು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆಲ್ಲಾದ್ರೂ ನೀರು ಇದ್ಯಾ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾನೆ. ಅವ್ನು ಹೋಗಿ, “ಒಂದು ಕೊಳವೇನೋ ಇದೆ. ಆದ್ರೆ ನೀರು ಬಗ್ಗಡವಾಗಿದೆ, ಈಗಷ್ಟೇ ಯಾರೋ ಸ್ನಾನಾದಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಬಹುದು” ಅಂತ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ಬಂದು ಹೇಳ್ತಾನೆ.
ಸ್ವ‌ಲ್ಪ‌ಸಮಯ ಆದ್ಮೇಲೆ, ಈಗ ಹೋಗ್ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟ್ಹೊತ್ಗೆ , ನೀರು ತಿಳಿ ಆಗಿರುತ್ತೆ, ನೀರು ತರ್ತಾನೆ. – ಆಗ ಬುದ್ಧ ಹೇಳ್ತಾನೆ, “ನೋಡು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ನೀರಿನ ಕೊಳ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ, ಚಿಂತೆಯಲ್ಲೇ ಮುಳುಗೆದ್ರೆ, ಅದೂ ಬಗ್ಗಡವಾಗುತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದ್ಕೊಂಡ್ರೆ, ಶಾಂತವಾಗುತ್ತೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಪ್ರಶಾಂತ ವಾಗಿಟ್ಕೊ ಬೇಕು.” ಅಂತ
ಇದನ್ನೇ ಡಿವಿಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಕಗ್ಗದಲ್ಲೂ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ನೋಡಿ.
ಕೊಳದ ಜಲ ನಿನ್ನ ಮನ; ಲೋಗರದರೊಳಗಿಳಿಯೆ । ತಳದ ಕಸ ತೇಲುತ್ತ ಬಗ್ಗಡವದಹುದು ।।
ಕಲಕಲದ್ದದೆ ಕೊಂಚ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೊಡದು ಮರಳಿ । ತಿಳಿಯಹುದು ಶಾಂತಿಯಲಿ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।। ಕಗ್ಗ – 829

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೆಂಬುದು ಕೊಳದೊಳಗಿನ ನೀರಿನಂತೆ. ಜನಗಳು (ಲೋಗರು) ಅದರೊಳಗೆ ಇಳಿದರೆ, ತಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಕಸ ಕದಡಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಗ್ಗಡವೆಲ್ಲಾ ತೇಲುತ್ತಾ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕದಡದೆ ಕಲಕದೆ ಇದ್ದರೆ, ಮತ್ತೆ ತಿಳಿಯಾಗುವುದು, (ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸಂಗತವಾದ ವಿಚಾರ ಬಂದರೆ ಮನವೂ ಕಲುಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನವಹಿಸಿ, ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತರಾದರೆ ಮನಸ್ಶೂ ತಿಳಿಯಾಗಿ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ ) – ಎಂದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದು ಕೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ನಾವು ಜಾತಕದ ಕಥೆ ಕೇಳಿದ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಓದಿದ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ಸನ್ನ ಕೆಡಿಸ್ಕೊತೀವಿ ಅಲ್ವಾ!! ಉದ್ವೇಗಕ್ಕೊಳಗಾಗ್ತೀವಿ, ದುಃಖ, ಕೋಪ ತಾಪ ಎಲ್ಲಾಬರುತ್ತೆ. ಬೇಡದ, ಅಸಂಗತವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೋತೀವಿ. ಯುಕ್ತಾಯುಕ್ತಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಕಳ್ಕೋತೀವಿ. ಹೀಗಾಗೋದು ಬೇಡ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನ ವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡೋಣ. ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಸನ್ನತೆ, ಶಾಂತತೆ ಸಂತೋಷದ ಮೂಲವೆಂಬ ಅರಿವನ್ನು ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೀಗೇ ಅಯ್ತೆನೋ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಏನೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾನೆ. ನಾನಾಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲ್ಲ ಅಂತ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ್ಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ನನು ಅವನನ್ನು ಸನ್ನದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತೆ:


ಕುತಸ್ತ್ವಾ ಕಶ್ಮಲಮಿದಂ ವಿಷಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ . . . ., ಅರ್ಜುನಾ ನಿನಗೇಕೆ ಈ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಲ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಯೋಚನೆ (ಕಶ್ಮಲಮಿದಂ) ಬಂತು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಈ ರೀತಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡ್ಕೊಡ್ತಾನೆ:-
ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಮಾ ಸ್ಮ ಗಮಃ ಪಾರ್ಥ ನೈತತ್ತ್ವಯ್ಯುಪಪದ್ಯತೇ |
ಕ್ಷುದ್ರಂ ಹೃದಯದೌರ್ಬಲ್ಯಂ *ತ್ಯಕ್ತ್ವೋತ್ತಿಷ್ಠ ಪರಂತಪ ||2.3||

क्लैब्यं मा स्म गम: पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते |
क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परन्तप || 2.3||

klaibyaṁ mā sma gamaḥ pārtha naitat tvayyupapadyate
kṣhudraṁ hṛidaya-daurbalyaṁ tyaktvottiṣhṭha parantapa ||2.3||


(ಪಾರ್ಥ, ಹೇಡಿಯಾಗಬೇಡ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದು ತರವಲ್ಲ.ಶತ್ರುಗಳ ಎದೆಗೆಡಿಸುವ ವೀರನಾದ ನೀನು, ಕೀಳರಿಮೆಯ ಎದೆಗೇಡಿತನವನ್ನು ತೊರೆದು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು.)

(O Partha, O Conqueror of Enemies, it does not befit you to yield to this un-manliness. Give up such petty weakness of heart and arise )


ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪ ಯೊಚ್ಸೋದಾದ್ರೆ , ಅರ್ಜುನ, ತಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಕೊಡುವ ಕಾರಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸರಿಯೇ. ಆದ್ರೆ, ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಥಾರೂಢನಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿಲುವು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಮಗೆ ಬರಲ್ವಾ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧ ಪೂರ್ವ ಯೋಚಿಸಲಾರದೇ ಹೋದನೇ ಅನ್ನುವುದನ್ನ ನಾವು ಗಮನಿಸ ಬೇಕಾದ್ದು. ಇದು ಅವನ ಖಿನ್ನತೆಯೋ, ನಿರುತ್ಸಾಹವೋ ಅನ್ಸುಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಗೊಳಿಸ್ತಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಹೇಳ್ತಾನೆ:-
*ಮಾತ್ರಾಸ್ಪರ್ಶಾಸ್ತು* ಕೌಂತೇಯ ಶೀತೋಷ್ಣಸುಖದುಃಖದಾಃ |
ಆಗಮಾಪಾಯಿನೋ‌sನಿತ್ಯಾಸ್ತಾಂಸ್ತಿತಿಕ್ಷಸ್ವ ಭಾರತ||2.14||

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदु: खदा: |
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत || 2.14||

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ
āgamāpāyino ’nityās tans-titikṣhasva bhārata ||2.14||


(ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಸುಖ ದುಃಖ ಅನ್ನೋದು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಬಂದು ಹೋಗುವಂತದ್ದು ಮತ್ತು ಮಾಯವಾಗುವವುವು (ಅನಿತ್ಯಾ:) ಮತ್ತು ಅವು ಇಂದ್ರಿಯಾನುಭವಗಳು (*ಮಾತ್ರಾಸ್ಪರ್ಶಾ*).

(O son of Kunti, the contact between the senses and the sense objects gives rise to fleeting perceptions of happiness and distress. These are non-permanent, and come and go like the winter and summer seasons. O descendant of Bharat, one must learn to tolerate them without being disturbed.)

ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ (ಯಂ ಹಿನ ವ್ಯಥಯನ್ತ್ಯೇತೇ . . . ) ಸುಖ ದುಃಖ ಗಳು ಬಂದಾಗ ವಿಚಲಿತನಾಗದೇ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೃಢನಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಬುದ್ಧಿಮಾತೂ ಇದೆ. – ಅಶಾಶ್ವತವಾದ ಸುಖ ದುಃಖ ಗಳನ್ನೂ ಆಗು ಹೋಗುಗಳನ್ನು ನಾವು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮನೋಗುಣ ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೂ ಹಾಗೇ ಅಲ್ವ. ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಕ್ರಮದಲ್ಲೂ ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸಾವೋ, ನೋವೋ ಅಥವಾ ನಾವು ಅಂದ್ಕೊಂಡ ಯಾವುದೋ ಕಾರ್ಯ, ಕೆಲಸ ಯೋಜನೆ ಕೈಗೂಡದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಖಿನ್ನತೆಗೊಳ್ಳುತ್ತೆ, ಜೀವನವೇ ಸಾಕಪ್ಪ ಅನ್ನಿಸಲೂ ಬಹುದು. ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೂ ಸ್ಪಲ್ಪವಾದ್ರೂ ಖಿನ್ನತೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಮುಂದೆ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕರ್ಮಯೋಗ ಜ್ಞಾನಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡ್ತಾನೇ. (ಅಧ್ಯಾಯ 3, 4). ಆದ್ರೂ ಅರ್ಜುನ ನ ದ್ವಂದ್ವ ಮುಗಿಯೋಲ್ಲ. ಕರ್ಮ ಬಿಡಬೇಕು ಅಂತೀಯ, ಮತ್ತೆ ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳ್ತಿಯ. ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ನೀನೇ ಹೇಳಬೇಕು. ( ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಕೃಷ್ಣ ಪುನರ್ಯೋಗಂ ಚ ಶಂಸಸಿ … ). ಮುಂದೆ ಇದರ ವಿವರಣೆಯಿ೦ದ ಈ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.

ಬಾಹ್ಯಸ್ಪರ್ಶೇಷ್ವಸಕ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಂದತ್ಯಾತ್ಮನಿ ಯತ್ ಸುಖಮ್ ।
ಸ ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಸುಖಮಕ್ಷಯಮಶ್ನುತೇ ॥೫.೨೧॥

बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् |
स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते || 5. 21||

bāhya-sparśheṣhvasaktātmā vindatyātmani yat sukham
sa brahma-yoga-yuktātmā sukham akṣhayam aśhnute || 5. 21||


(ಬಾಹ್ಯ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಲ್ಲದವನು ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಅಮಿತ ಆನಂದವನ್ನು ಸವಿಯುತ್ತಾನೆ)

(Those who are not attached to external sense pleasures realize divine bliss in the Self. Being united with God through Yoga, they experience unending happiness.)


ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಪಕ್ವವಾಗಿ, ಆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನೀಡುವ ಸುಖಗಳ ಅಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಬೆಳೆದು ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಜಾಣತನದಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹತೋಟಿಗೆ ತಂದುಕೋ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಯವರದು. ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ವ.
ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತೆ ಅಲ್ವ… ಮನಸ್ಸು ಏನೇನನ್ನೋ ಯೋಚಿಸ್ತಿರುತ್ತೆ, ಏನೋ ಬೇಕು, ಏನೋ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತಿರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಬುದ್ಧಿ ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ ಅಲ್ವಾ. ಯಾವುದು ವಿಹಿತ, ಮಾಡಬೇಕೇ ಬೇಡ್ವೇ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಮಾಡ್ತೀವಿ, ಮಾಡ್ಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಎರಡು ಥರ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿರುತ್ತೆ:-

1. ಭಾವನಾತ್ಮಕ (emotional mind ) ಪ್ರಚೋದನಕಾರಿ ಅನ್ನಬಹುದು.

2. ವೈಚಾರಿಕ ಮನಸ್ಸು (Rational mind ).

ನಾವು, ಹಲವಾರುಬಾರಿ – ಅವ್ರು ಹೀಗಂದ್ರ, ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಅವ್ರು ಸಿಕ್ಲಿ ದೊಡ್ದವರಾದ್ರೇನಾಯ್ತು, ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂದು ಬಿಡ್ತೀನಿ. ಅಂತಿರ್ತೀವಿ. ಎದುರುಗಡೆ ಅವರು ಸಿಕ್ಕಾಗ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೀರಾ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀವಿ. ಅದೇ ತಕ್ಷಣ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಜಗಳಾನೇ ಅಗ್ಹೋಗ್ತಿತ್ತು ಅಲ್ವೇ? ಅವ್ರು, ಸಿಗೋ ಹೊತ್ಗೆ, ನಮ್ಮ emotional mind, rational ಆಗ್ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಿರಿಯರು ಏನೋ ಒಂದು ಮಾತು ಅಂದಿರ್ತಾರೆ, ಬಿಡು ಅನ್ಸುಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಬುದ್ಧೀನ ಸಿಟ್ಟಿನ ಕೈಲಿ ಕೊಡ್ಬೇಡ ಅನ್ನಲ್ವೇ ಹಾಗೆ. ಒನ್ನೊಂದ್ಸಲ ದುಡುಕಿ ಏನೋ ಮಾತಾಡ್ಬಿಡ್ತೀವಿ, ಆಮೇಲೆ ಛೇ! ಹಾಗನ್ನಬಾರದಾಗಿತ್ತು ಅಂತ ನಾವು ಎಷ್ಟುಸಲ ಅನ್ಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಬೇಗ emotional ಆಗ್ಬಿಡುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೇ Emotional Mind ಗೂ Rational Mind ಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ gap ಕೊಡಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ.

ಡಿವಿಜಿಯವರ ಕಗ್ಗವನ್ನು ಆಗಾಗ ಮೆಲಕು ಹಾಕ್ತಿರೋಣ. ಕೊಳದ ಜಲ ನಿನ್ನ ಮನ. . .

--=ooOoo =--

One thought on “BhagavadGita’s Direction to Defeat Depression

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s