BhagavadGita’s Advice for Atonement

We tend to commit sins / mistakes either knowingly or unknowingly. Either way we accumulate the consequence of our deeds in our ‘Karmic’ account. Anyone with a healthy conscience regrets doing something wrong. It’s arrogant and blind to think that we may do as we please, no matter what the consequences.

Is there a way to atone (prayaschitta) for our sins?

  • First of all, one needs to realize and acknowledge that he / she had committed a mistake. Repentance comes in the mind of a good soul as soon as he / she commits something wrong.
  • Good deeds cannot nullify the effect of bad ones.
  • Our Hindu Scriptures like SrimadBhagavadGita and SrimadBhagavatha provide us with guidelines not only to atone for sins, but to nullify the balance in ‘Karmic’ account accumulated through good & bad deeds in the past births and the present life.
  • Lord Krishna says that gaining the spiritual knowledge and understanding individual soul’s relationship with the Almighty would enable one to get his / her ‘Karma Phala’s (the consequences of one’s deeds, whether good / bad) annihilated and released from material bondage.

Now, let us delve into the article by our respected blogger Sri. RamaMurthy on this topic; the relevant shlokas from BhagavadGita are explained with meaning. He has also quoted the verses from the famous ‘MankuTimmana Kagga‘ by Dr. D.V.G., one of the stalwarts of Kannada literature and philosophy.

(NOTE: This blog post is part of a series; please refer to BhagavadGita, The Solution Provider to access the complete series.)

Feeling Sinful ( ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ಞೆ / ಪಾಪ ಭೀತಿ)

  • ಅಧ್ಯಾಯ 4 ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 36 & 37 (Shloka # 36 & 37 from Chapter 4 ‘Jnana Karma Sanyasa Yoga’)
  • ಅಧ್ಯಾಯ 5 ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 10 (Shloka # 10 from Chapter 5 ‘Karma Sanyasa Yoga’_
  • ಅಧ್ಯಾಯ 9 ರಾಜವಿದ್ಯಾ ರಾಜಾಗುಹ್ಯಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 30 (Shloka # 30 from Chapter 9 ‘RajaVidya RajaGuhya Yoga)
  • ಅಧ್ಯಾಯ 10 ವಿಭೂತಿ ಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 3 (Shloka # 3 from Chapter 10 ‘ Vibhoothi Yoga’)
  • ಅಧ್ಯಾಯ 14 ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗ ಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 6 (Shloka # 6 from Chapter 14 ‘Guna Traya Vibhaaga Yoga’)
  • ಅಧ್ಯಾಯ 18 ಮೋಕ್ಷ ಸನ್ಯಾಸ ಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 66 (Shloka # 66 from Chapter 18 ‘Moksha Sanyasa Yoga’)

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ:
ಇವತ್ತು ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ Terrace ಮೇಲೆ walking ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. walking ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ walking ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಯೋಧರ್ಮಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಒಂದು ಸೀಮಿತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯಾಯಾಮ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಡೋದು ಇದೆ. ನಾಲ್ಕಾರು ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕೋದೂ ಇದೆ. ಇವತ್ತು ಹಾಗೇ ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಗ ಸೂರ್ಯನನ್ನ ಮೋಡ ಕವಿದು ಮಳೇನೂ ಬರಬಹುದೇನೋ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಶುರು ಆಯ್ತು. ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡ್ತಾ ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡೋದು ಒಳ್ಳೇದು ಅಂತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿಂತಕರೂ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ boss ಆಗಿದ್ದ ಪೂಜ್ಯ. ವೆಂಕಟರಾಮನ್ ನಾನು ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಗ (1969-70) ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ( ಈಗಿನ ನಗರೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋದೇ ಕಷ್ಟ, ಸಾಧ್ಯವಾದವರು ಆ ರೀತಿ ಮಾಡಬಹುದಷ್ಟೇ ). ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡ್ತಿದ್ರೆ, ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆಯ ಯೋಚನೆ ಬರುತ್ತೆ. ಆ ಸೂರ್ಯಜ್ಯೋತಿಯ ಒಂದಂಶ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ಭಾವಿಸ್ತಾ , ಆ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನ ಕಾಣಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡ್ಬೇಕು. ನೋಡು, ನಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಆ ಭಗವಂತನನ್ನ ಇನ್ನೂ ಹುಡುಕ್ತಲೇ ಇದೀವಿ. ನಮ್ಮ ಜಗತ್ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾದ, ನಮ್ಮ ಜೀವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣನಾದ ಆ ಸೂರ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮ ನೇ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಕಾಣಬಹುದಾದ ದೇವ್ರು. ಅವನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ್ರು ದಿನಾ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡೋದು ಬೇಡ್ವೇ ? ಎಂಥಾ ಸದ್ವಾಕ್ಯ!!


ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಈಶಾವಾಸ್ಯ ಉಪನಿಷದ್ನಲ್ಲಿ , ಸೂರ್ಯನಿಗೂ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದ, ಅವನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮಿಗಿಲಾದ ಒಂದು ಪರಾಶಕ್ತಿ ಇರ್ಬೇಕು, ಅದನ್ನ ಕಾಣಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋಕಡೇ ಹೋಯ್ತು. . ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುತ್ತೆ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಈಗ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸು ಅಂದ್ರೆ ಈಗಾಗ್ಲೇ ಐದು ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷ ವಾಗಿದೆ , ಇನ್ನೂ ಆರು ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಬಹುದು ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಇರ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ಅಗಾಧತೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗುತ್ತೆ. 74% ಜಲಜನಕ , 25% ಹೀಲಿಯಮ್ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ ಅಂತಾರೆ. ಒಂದು second ಗೆ 600 ದಶಲಕ್ಷ ಟನ್ ನಷ್ಟು hydrogen ದಹಿಸ್ತಾ ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿಗೂ, ಬೆಳಕಿಗೂ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಒಂದು secondಗೆ 600 ಟನ್ ನಂತೆ ದಹಿಸಿ 500 ವರ್ಷ ಆಗಿದೆ, ಇನ್ನೂ 600 ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆಗೂ ಅಷ್ಟಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಆ ಪರಾಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಅಗಾಧವಾದದ್ದು ಅನ್ಸೋಲ್ವ. ಅದ್ಯಾರು ಇಷ್ಟೊಂದು Hydrogen, Helium ನ ತುಂಬ್ಸಿಟ್ಟಿರೋದು, ಅದು ಎಲ್ಲಿಂದ, ಹೇಗೆ ಬಂತಪ್ಪಾ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ಸೂರ್ಯ, milky way ಯ ಒಂದು ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ನಕ್ಷತ್ರ ಅಂತಾದರೆ, ಆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಅಗಾಧತೆ ಎಷ್ಟಿರಬಹುದು. ಅರ್ಜುನನಿಗೇ ವಿರಾಟ್ದರ್ಶನ ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ನಾವು ಆ ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ? ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಋಷಿ ಮುನಿಗಳು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಮಾನವ ಜನ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಿತರಾದ ನಾವು ಒಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸೋದೇ ಒಂದು ಪೂಜೆ ಅಲ್ವೇ?. ದಾರೀಲಿ ನಾವು ಹೋಗುವಾಗ ಯಾರಾದ್ರೂ ಅಡ್ಡ ನಿಂತಿದ್ರೆ sorry ಅಂತೀವಿ, ಅವ್ರು ದಾರಿ ಬಿಟ್ರೆ thank you ಅಂತೀವಿ. ಇದು ತಪ್ಪು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿಲ್ಲ. ಅವ್ರು ದಾರಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ‘thanks’ ಅಂತ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಆ ಪರಾಶಕ್ತಿ ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲೂ ‘thanks’ ಅಂತನಾದ್ರೂ ಹೇಳಿ, ದಿನಾ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರನಾದ್ರೂ (Surya Namaskar) ಹಾಕಿ ನಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದಲ್ವೆ ಅನ್ಸಿ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ ಅಷ್ಟೇ.


ನಮ್ಮ ಪೂಜ್ಯ ವೆಂಕಟರಾಮನ್ ರವರು ನಮ್ಮ morning walk ಮಾಡುವಾಗ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಬಗ್ಗೆ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ಅದು ಅಗೆಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟು ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾಪಿಸ್ಕೊಳೋಹಾಗೆ ಆಗ್ತಿದೆ. ಅವ್ರು ಹೇಳ್ತಿದ್ರು – ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟೀಲಿ ಅವ್ನು ಕೆಟ್ಟವನು ಇವನು ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಅವ್ನು ಪಾಪಿ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತೀವಿ, ಭೇಧ ಕಾಣ್ತೀವಿ. ಆದ್ರೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮ ಏನು ಮಾಡ್ಬೇಕು? ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಸೃಷ್ಟಿ .ಎಲ್ರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿಸ್ಬೇಕಲ್ಲಾ. ಈ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವ್ರಿಗೂ, ಕೆಟ್ಟವರಿಗೂ, ಎಲ್ರಿಗೂ ಸೂಕ್ತ ಸಾಂತ್ವನ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಎಲ್ರಿಗೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. (ಭಗವಂತ ಹೇಳ್ತಾನೆ ‘ಸ ಮೋಹಂ ಸರ್ವ ಭೂತೇಷು ನ ಮೇ ದ್ವೇಷ್ಯೋsಸ್ತಿ ನ ಪ್ರಿಯಃ । . . . ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ವಿಷಯದ್ಲಲೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಇರುತ್ತೇನೆ, ಯಾರನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧ್ಯಾಯ 9 ಶ್ಲೋ. 29 ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು).
ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು, ಮೋಕ್ಷದ ಕಡೆಗೇ ಸಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ, ನಾವು ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ್ದೇ ಆದರೆ ಅದು ದೊರೆಯಲೂ ಬಹುದು. ಆಯ್ತು, ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗೋಣ? – ಒಂದೇ ಉತ್ತರ, ಯಾವ ದಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಂತ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುತ್ತೋ, ಸ್ಫುಟಗೊಳ್ಳುತ್ತೋ, ಅದೇ ನಮಗೆ ಧರ್ಮದ್ವಾರ ಅನ್ಕೋ ಬಹುದೇನೋ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ತೋತ್ರ ಪಾಠ, ವ್ರತ ಕಥೆ, ಹೋಮ ಹವನ ಯಜ್ಞ ಗಳಿಗೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸಗುಣಾರಾಧಕರು ಅಲ್ವೇ?. ಯಾವ ದೇವರಾದ್ರೂ ಆಗ್ಬಹುದು.
ನನಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸ್ತೋತ್ರ ಮಂತ್ರ ಅರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗದ್ದು ನಂಗೆ ಬೇಡ, ಭಜನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ ಮಾಡಿ ಅದೂ ಆಗ್ಬಹುದು. ನನಗೆ ದೇವ್ರು ಅರ್ಥ ಆಗೋಲ್ಲ, ನಾನು ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರ ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ, ಆಯ್ತು ಬಿಡು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ‘ನಾನು’ ಅನ್ಕೋತಿಯೋ ಅದನ್ನ ಸರಿ ದಾರೀಲಿ, ನಡೆಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಅದೇ ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ, ವಯಸ್ಸು ಪಕ್ವವಾದಾಗ ದೇವ್ರ ಕೆಡೆಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡ್ಹೋಗುತ್ತೆ . ಆ ಜ್ಞಾನವೇ ನಿನ್ನನ್ನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾರದ ಕಡೆಗೆ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಸತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಹಿತ ಮಿತವಾಗಿ ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತಿರ್ತಿತ್ತು .


ಹಾಗೇ, ನಾವು ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಹೋದ್ರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಗುಣಧರ್ಮ ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಹಾಗೆಯೆ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ, ನಾವಾರಿಸಿಕೊಂಡಂಥ ಕಾಯಕಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗುರಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೇವಲ್ವಾ. ನಾವು ಲೌಕಿಕರು ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮ ಸಾಗಿಸುವ ಕಷ್ಟ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಗೆ ಜಾಗವೇಲ್ಲ್ಲಿ, ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಸಬಹುದು. ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (ಮನದಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ) ಎರಡು room ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕಂತೆ. ಆ ಒಂದು ಹೊರ ಕೋಣೆ ಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಲೌಕಿಕ ನಾಗಿರು. ಇನ್ನೊಂದು ಒಳ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಹೊಂದಿಸ್ಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ, ಶಾ೦ತಿಯಿಂದ ವಿರಮಿಸು. (ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಗವದ್ಚಿಂತನೆ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡ್ಬಹುದಲ್ವಾ). ನನಗೆ ಈ ಕಗ್ಗ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ನಾವೇನ್ಮಾಡ್ತೀವಿ, ಹೊರಕೋಣೆಲಿದ್ದಾಗ ಒಳಕೋಣೆ ಚಿಂತೆ, ಒಳಕೋಣೆಲಿದ್ದಾಗ ಹೊರಕೋಣೆ ಚಿಂತೆ. ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಯವರಿಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳ್ತಾ ಪ್ರಯತ್ನವಂತೂ ಪಡೋಣ.


ಎರಡು ಕೋಣೆಗಳ ನೀಂ ಮಾಡು ಮನದಾಲಯದಿ । ಹೊರಕೋಣೆಯಲಿ ಲೋಗರಾಟಗಳನಾಡು ।।
ವಿರಮಿಸೊಬ್ಬನೆ ಮೌನದೊಳಮನೆಯ ಶಾಂತಿಯಲಿ । ವರಯೋಗಸೂತ್ರವಿದು – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ।।

ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿಯೂ, ಲೌಕಿಕವಾಗಿಯೂ ಬರ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರ ರೂಪವಾಗಿದೆ ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಅನ್ಕೋಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೇ ನೋಡಿ, ಏನ್ಹೇಳುತ್ತೆ ಅಂತ –

ಅಧ್ಯಾಯ 4 ಜ್ಞಾನ ಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ .ಶ್ಲೋಕ 36 & 37 (Shloka # 36 & 37 of Chapter 4)

ಅಪಿ ಚೇದಸಿ ಪಾಪೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಭ್ಯಃ ಪಾಪಕೃತ್ತಮಃ |
ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾನಪ್ಲವೇನೈವ ವೃಜಿನಂ ಸಂತರಿಷ್ಯಸಿ || 4.36 ||

अपि चेदसि पापेभ्य: सर्वेभ्य: पापकृत्तम: |
सर्वं ज्ञानप्लवेनैव वृजिनं सन्तरिष्यसि || 4.36 ||

api ched asi pāpebhyaḥ sarvebhyaḥ pāpa-kṛit-tamaḥ |
sarvaṁ jñāna-plavenaiva vṛijinaṁ santariṣhyasi || 4.36 ||

Meaning of the Shloka # 4.36:

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾತಕಗಳನ್ನೂ, ತಿಳಿವಿನ ದೋಣಿಯಿಂದ ದಾಟಬಲ್ಲೆ. ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದುಃಖಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಬಹುದು.

Even those who are considered the most immoral of all sinners can cross over this ocean of material existence by seating themselves in the boat of divine knowledge.

ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ,ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ ತಪ್ಪು ಗಳಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲವೇ?. ಅದು ನಮ್ಮ್ಮ ತಿಳಿವಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡ್ತೀವಿ. ಆ ತಿಳಿವೇ ಜ್ಞಾನ ಅನ್ಕೋಬಹುದು. ಆ ತಿಳಿವು ನಮಗೆ ಬಂದದ್ದಾದರೆ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಆ ರೀತಿಯ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಾಡೋಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ. ಇದನ್ನೇ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಣಾ ರೂಪಕವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.

ಯಥೈಧಾಂಸಿ ಸಮಿದ್ಧೋSಗ್ನಿರ್ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕುರುತೇ ಅರ್ಜುನ
ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕುರುತೇ ತಥಾ ॥ 4.37 ॥

यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन |
ज्ञानाग्नि: सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा || 4.37 ||

yathaidhānsi samiddho ’gnir bhasma-sāt kurute ’rjuna |
jñānāgniḥ sarva-karmāṇi bhasma-sāt kurute tathā || 4.37 ||

Meaning of the Shloka # 4.37:
ಅರ್ಜುನಾ – ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯು ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡುವಂತೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲ ಐಹಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿ ಮಾಡುವುದು.

As a kindled fire reduces wood to ashes, O Arjun, so does the fire of knowledge burn to ashes all reactions from material activities.


ಜ್ಞಾನ ಎನ್ನುವುದು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಸದಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಬೆಂಕಿಯ ಹಾಗೆ. ಹೇಗೆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೋ, ಹಾಗೇ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಂಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತದೆ. ದಾರ್ಶನಿಕರು ಹೇಳುವಂತೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಕಿ ಸತ್ವ ಗುಣದ ಪ್ರತೀಕ. ಅದು ಬೆಳಕು ಕೊಡುವ ಹಾಗೂ ಸದಾ ಊರ್ಧ್ವ ಮುಖವಾಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸದಾ ಕೆಳಕ್ಕೆಳೆಯುವ ತಮೋಗುಣದ ಪ್ರತೀಕ. ಬೆಂಕಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟಂತೆ ಜ್ಞಾನ ತಮಸ್ಸನ್ನು ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕ “ನಹಿ ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಪವಿತ್ರಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ . . .।॥೩೮॥ ಮನನ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು.

ಅಧ್ಯಾಯ 5. ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ 10 (Shloka # 10 of Chapter 5)


ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಕರ್ಮಫಲ ತ್ಯಾಗ. ನಾವು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಫಲ ಕಾಮನೆಯಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ .ಆದರೆ ಆ ಫಲ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾದ ಫಲವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಫಲಕಾಮನೆ ಇಲ್ಲದೇ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಕರ್ಮಫಲದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಕರ್ಮದಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿದು ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಪಡೆದು, ಅಂತಃಕರಣ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೂ ಪಾತ್ರ ರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿ:


ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾಧಾಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸಂಗಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಕರೋತಿ ಯಃ
ಲಿಪ್ಯತೇ ನ ಸ ಪಾಪೇನ ಪದ್ಮಪತ್ರಮಿವಾಂಭಸಾ ॥ 5.10 ॥

ब्रह्मण्याधाय कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा करोति य: |
लिप्यते न स पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा || 5.10 ||

brahmaṇyādhāya karmāṇi saṅgaṁ tyaktvā karoti yaḥ
lipyate na sa pāpena padma-patram ivāmbhasā || 5.10 ||

Meaning of Shloka # 5.10:
ಕರ್ಮ ಫಲಗಳನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಯಾರು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ತಾವರೆಯ ಎಲೆಯ ಮೇಲೀನ ನೀರಿನಂತೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ನೀರಿನ ಲೇಪವಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪದ ಲೇಪವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

Those who dedicate their actions to God, abandoning all attachment, remain untouched by sin, just as a lotus leaf is untouched by water.


ನಾವು ಮಾಡುವ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ( ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯ, ವ್ಯಾಪಾರ ಏನೇ ಇರ್ಬಹುದು ) ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮಸಮರ್ಪಣಾಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಏನಾದ್ರೂ ತಪ್ಪಾದ್ರೂ ಪಾಪ ತಟ್ಟೋಲ್ಲ. ತಾವರೆ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ, ನೀರಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದ್ರೂ ನೀರನ್ನು ಅಂಟಿಸ್ಕೊಳಲ್ಲ. ಅದರ ಎಲೆಮೇಲೆ ನೀರು ಬಿದ್ರೂ ಅದು ಎಲೆ ಮೇಲೆ ಅಂಟ್ಕೋಳೋದಿಲ್ಲ ಅಂತಾ ಉದಾಹರಿಸ್ತಾರೆ.
ನಾವು ಪೂಜೆ, ಪುನಸ್ಕಾರ, ವ್ರತ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಪಣ ಮಸ್ತು, ಅಂತಲೋ ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಮಸ್ತು” ಅಂತಲೋ ಹೇಳ್ತೀವಲ್ವಾ, ಹಾಗೆಯೆ ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕವನ್ನೂ, ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಾರೂಪವಾಗಿ ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಮಾಡ್ತಾ ಈ ಅನುಸಂಧಾನವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸ ಬಹುದು.
ಕನಕದಾಸರ ಕೃತಿ ಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸ್ಮರಿಸೋಣ – ತನು ನಿನ್ನದು ಜೀವನ ನಿನ್ನದು ಸ್ವಾಮಿ | ಅನುದಿನದಿ ಬಹೊ ಸುಖ ದುಃಖ ನಿನ್ನದಯ್ಯ ||

ಅಧ್ಯಾಯ 9 ರಾಜವಿದ್ಯಾ ರಾಜಾಗುಹ್ಯಯೋಗ, ಶ್ಲೋಕ . 30 (Shloka # 30 of Chapter 9)

ಅಪಿ ಚೇತ್ ಸುದುರಾಚಾರೋ ಭಜತೇ ಮಾಮನನ್ಯಭಾಕ್
ಸಾಧುರೇವ ಸ ಮಂತವ್ಯಃ ಸಮ್ಯಗ್ ವ್ಯವಸಿತೋ ಹಿ ಸಃ ॥ 30 ॥

अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् |
साधुरेव स मन्तव्य: सम्यग्व्यवसितो हि स: || 9.30 ||

api chet su-durāchāro bhajate mām ananya-bhāk
sādhur eva sa mantavyaḥ samyag vyavasito hi saḥ || 9.30 ||

Meaning of Shloka # 9.30:

ದುರಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುವಂತಾದರೆ, ಅವ್ನನ್ನು ಸಾಧು, ಸಂತ, ಒಳ್ಳೆಯವನೆಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. (ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸತ್ಯವನ್ನೂ, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ).

Even if the vilest sinners worship Me with exclusive devotion, they are to be considered righteous, for they have made the proper resolve.

ಏನೋ ಕಾರಣದಿಂದ, ಒಬ್ಬ ದುರಾಚಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಸಮಾಜ ಅವನನ್ನು ಸರಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಅವಶ್ಯ. ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿ, ತಿಳುವಳಿಕೆ (ಜ್ಞಾನ) ಬಂದಿದ್ದೇ ಆದರೆ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿ ಮೂಡುವಂತಾದರೆ ಅವನು ಸರಿ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಂತಾಗಬಹುದಲ್ಲವೇ?. ಹೀಗೆ, ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಸಂಪಾದನೆಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನೂ ಆಗ್ತಾನೆ ಅಂತ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ. – . . ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಭವತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಶಶ್ವಚ್ಛಾಂತಿಂ ನಿಗಚ್ಛತಿ । ಕೌಂತೇಯ ಪ್ರತಿಜಾನೀಹಿ ನ ಮೇ ಭಕ್ತಃ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ॥ .

ಅಧ್ಯಾಯ 10 ವಿಭೂತಿ ಯೋಗ. ಶ್ಲೋಕ 3 (Shloka # 3 of Chapter 10)

‘ವಿಭೂತಿ’ – ಅನ್ನುವುದರ ಅರ್ಥ ನೋಡ್ತಾ ಹೋದ್ರೆ, ಆವಿರ್ಭಾವ, ಆವಿಷ್ಕರಣ, ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭೆ, ಮಹಿಮೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ, ಆವಿರ್ಭಾವ ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪ ಅನ್ನಬಹುದು. ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು ಅನೇಕವಾಗಿ, ವಿಭೂತಿಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವುದು ಅನ್ನಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ – ದೇವರೊಬ್ಬನೇ, ನಿರ್ವಿಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಂತ ಹೇಳುವುದಿದೆಯಲ್ಲವೇ?. ಹೌದಾದರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತ ವಾದ (ವಿಭೂತಿ), ಸಾಕಾರ, ಸಗುಣಾತ್ಮಕ ದೇವರ ಅಗತ್ಯವೂ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಹೌದು.
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಪರಮಾತ್ಮ ಹೇಳ್ತಾನೆ – ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗಾಗಲೀ ನನ್ನ ಮೂಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಅಂದ್ರೇ ನಾನೆ ಎಲ್ಲವುದಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಯಾರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತೆ.

ಯೋ ಮಾಮಜಮನಾದಿಂ ಚ ವೇತ್ತಿ ಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಮ್

ಅಸಮ್ಮೂಢಃ ಸ ಮರ್ತ್ಯೇಷು ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ॥ 10.3 ॥

यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् |
असम्मूढ: स मर्त्येषु सर्वपापै: प्रमुच्यते || 10.3 ||

yo māmajam anādiṁ cha vetti loka-maheśhvaram |
asammūḍhaḥ sa martyeṣhu sarva-pāpaiḥ pramuchyate || 10.3 ||

Meaning of Shloka # 10.3:

ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಜನ್ಮ ರಹಿತನು, ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರ ಅಂತ ತಿಳ್ಕೋತಾನೋ ಅವನು ಭ್ರಾಂತನಾಗದೇ/ಮೋಹ ವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. (ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ).

Those who know me as unborn and beginningless, and as the Supreme Lord of the universe, they among mortals are free from illusion and released from all evils.


(ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರ ಅನ್ನೂ ಪದ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ವಾದದ್ದು. ಪೂಜ್ಯ ಕರ್ಜಗಿಯವರು ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ತ ಹೋದ್ರೆ whatsap ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ದೊಡ್ಡದು, ಸರಿಯಾಗಲಾರದು ).
ಮುಂದಿನ ನಾಲ್ಕು ಶ್ಲೋಕಗಳು ( 4,5,6,7) ಓದಲೇ ಬೇಕಾದ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಬುದ್ದ್ಧಿ, ಜ್ಞಾನ ಅಜ್ಞಾನ, ಸಂದೇಹ, ಭ್ರಾಂತಿ . . . . . ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಭಾವ ಗುಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಅಂತ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಹೇಳ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಒಳ್ಳೇ ಗುಣ, ನಡತೆ ಬುದ್ಧಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೇ ಕೊಡದೆ ಕೆಟ್ಟಗುಣ, ಕೆಟ್ಟ ನಡತೆ ಕೆಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಸಮಾಧಾನಕರ ಉತ್ತರಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಸುಧೀರ್ಘ ವಿವರಣೆಯನ್ನೂ ಕೊಡ್ತಹೋಗ್ತಾರೆ. . ಇಷ್ಟು ತಿಳ್ಕೊಂಡಿರೋಣ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದ್ದು ಅನ್ನೋದು ಸಾಪೇಕ್ಷ ವಾದದ್ದು. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅನ್ಸಿದ್ದು ಇನ್ನೊಬ್ರಿಗೆ ಒಳ್ಳೇದು ಆಗಿರ್ಬಹುದು. ( ಉದಾಹರಣೆ ಸಹಿತ ತುಂಬಾ ವಿವರಣೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ. – ಹಾವಿನ ವಿಷ ನಮಗೆ ಅಪಾಯ ಅದಕ್ಕೆ ಉಪಾಯ ಯಾವುದು ಸರೀ ?).
ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿಭೂತಿ ದರ್ಶನ ವಾಗಬಹುದು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆತ್ಮ ನಾನು, ಅವುಗಳ ಆದಿಯೂ, ಮಧ್ಯವೂ, ಅಂತ್ಯವೂ ನಾನೇ ಅಂತ ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸುಮಾರು 54 ಗಮ್ಯ ಸ್ಥಾನಗಳ ವಿವರಣೆ ಮುಂದಿನ 20 ರಿಂದ 4೦ ನೇ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತ ಹೋಗ್ತಾನೆ. ಖಂಡಿತಾ ಓದಿ.

ಅಧ್ಯಾಯ 14 ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗ ಯೋಗ. ಶ್ಲೋಕ 6 (Shloka # 6 of Chapter 14)

तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् |
सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ || 14.6 ||

tatra sattvaṁ nirmalatvāt prakāśhakam anāmayam |
sukha-saṅgena badhnāti jñāna-saṅgena chānagha || 14.6 ||

Meaning of Shloka # 14.6:

The material energy consists of three guṇas (modes)—sattva (goodness), rajas (passion), and tamas (ignorance). These modes bind the eternal soul to the perishable body. Amongst these, sattva guṇa, the mode of goodness, being purer than the others, is illuminating and full of well-being. O sinless one, it binds the soul by creating attachment for a sense of happiness and knowledge.
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮುಂಚೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸ್ವಲ್ಪಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ವಿಭಾಗಯೋಗ ದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ 24 ಗುಣವಿಶೇಷಗಳ ವರ್ಣನೆ ಇದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜವಾದ – ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಮೂರು ಗುಣಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನುನಮಗೆ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸುತ್ತಾಹೋಗುತ್ತೆ. . ಹಾಗಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ “ಗುಣತ್ರಯವಿಭಾಗ ಯೋಗ”ವೆಂಬ ಹೆಸರು ಪ್ರಸ್ತುತ. ಈ ಮೂರುಗುಣಗಳು ನಮ್ಮ ನಡತೆ, ಚರ್ಯೆ ಇವುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಾಡುವಂಥದ್ದು. ಹಾಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜೀವಿಯೂ ಗುಣ ನಡತೆ ಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಒಬ್ಬರ ಥರ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ. ಇದು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬರುವಂಥದ್ದು. ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಶಾಲಿ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನ ಕೂಡ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು (ಶ್ಲೋ.5).
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕ –
ತತ್ರ ಸತ್ತ್ವಂ ನಿರ್ಮಲತ್ವಾತ್ ಪ್ರಕಾಶಕಮನಾಮಯಮ್
ಸುಖಸಂಗೇನ ಬಧ್ನಾತಿ ಜ್ಞಾನಸಂಗೇನ ಚಾನಘ ॥6 ॥
(ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜವಾದ – ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಮೂರು ಗುಣಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ ಅದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ) . ಅರ್ಜುನ (ಪಾಪ ರಹಿತ – ಅನಘ ಅಂತ ಸಂಭೋದಿಸಿದೆ ) – ಅವುಗಳಲ್ಲಿ (ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ) ಸತ್ವಗುಣ ಪರಿಶುದ್ಧವಾದದ್ದು, ನಿರ್ಮಲವಾದದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದದ್ದು, ಅನಾಮಯವಾದದ್ದು( ಪಾಪರಹಿತ) ಆದು ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ನೀಡುವಂಥದ್ದು; ಪಾಪಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲದ್ದು. ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು ಸುಖ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮುಂದೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ – ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳು, ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯಲ್ಲೂ ರಕ್ತಗತವಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ (inherent) ಇರುವಂಥದ್ದು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇದರ ಪ್ರಮಾಣ ಕೂಡಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹಾಗು ಪರಿವರ್ತನೀಯ ವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಮ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರೂ ಪೂರಾ ಸಾತ್ವಿಕರೂ, ರಾಜಸಿಕರೂ, ತಾಮಸಿಕರೂ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತ ಮುಂದೆ ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಸ್ವಭಾವ, ಲಕ್ಷಣ, ಕಾರ್ಯ ಹಾಗೂ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನ ವಿವರಿಸ್ತಾ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುವವರು – ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸಿನವರೂ, ಜ್ಞಾನ ಮಾರ್ಗಿಗಳೂ. ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ, ರಜೋ ಗುಣದವರು ಕಾಮನೆ, ಕ್ರೋಧ, ಕೋಪ ತಾಪ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮೋಗುಣದವರು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಆಲಸ್ಯ, ಅತಿ ನಿದ್ರೆ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ, ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ. ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದಕ್ಕಿಂದ ಒಂದು ಮೇಲ್ಮೈ ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ ಅಂತಲೂ ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ. ನಾವು ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣವರ್ಧನೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡೋಣ.
ಮುಂದೆ ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನು ದಾಟಿದವನ ಲಕ್ಷಣಗಳೇನು ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಿದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ತ್ರಿಗುಣಗಳ ವಿವರಣೆ ಚಿಂತನ ಮಂಥನ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ ತಿಳಿಯಲು ಪೂರಕವಾಗಿದೆ.


ಅಧ್ಯಾಯ 18 ಮೋಕ್ಷ ಸನ್ಯಾಸ ಯೋಗ. ಶ್ಲೋಕ 66 (Shloka # 66 of Chapter 18)

ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಮೇಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ ॥ 18.66 ॥

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज |
अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुच: ||18.66||

sarva-dharmān parityajya mām ekaṁ śharaṇaṁ vraja |
ahaṁ tvāṁ sarva-pāpebhyo mokṣhayiṣhyāmi mā śhuchaḥ || 18.66 ||

Meaning of Shloka # 18.66:

Abandon all varieties of dharmas and simply surrender unto me alone. I shall liberate you from all sinful reactions; do not fear.
“ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿ ನನಗೆ ಶರಣಾಗತನಾಗು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.”
ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಧರ್ಮ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಧರ್ಮ, ಮನೋಧರ್ಮ ಅಂತಾನೆ ತಿಳ್ಕೊಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನ ಮಾಡ್ತಲೇ ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹ ಅಂತ ಭಾವಿಸ್ತಾ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದುವುದೇ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು.
ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನ ಗೀತಾ ಭಾಗದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶದ ಕೊನೆಯ ಹಂತ, ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿ ಅಂತಲೂ ಹೇಳುವುದಿದೆ.
ನಾವೂ ಕೂಡ . . . ತ್ರಾಹಿಮಾಂ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶರಣಾಗತ ವತ್ಸಲ । ಅನ್ಯಥಾ ಶರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ವಮೇವಂ ಶರಣಂ ಮಮ । ತಸ್ಮಾತ್ಕಾರುಣ್ಯ ಭಾವೇನ ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ ಜನಾರ್ಧನ ।। ಅಂತ ಹೇಳ್ತ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಫಲಶೃತಿಯನ್ನೂ ನೋಡೋಣ –
“ಯತ್ರ ಯೋಗೇಶ್ವರಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಯತ್ರ ಪಾರ್ಥೋ ಧನುರ್ಧರಃ |
ತತ್ರ ಶ್ರೀರ್ವಿಜಯೋ ಭೂತಿರ್ಧ್ರುವಾ ನೀತಿರ್ಮತಿರ್ಮಮ” || 18.78 || ”

Wherever there is Shree Krishna, the Lord of all Yog, and wherever there is Arjun, the supreme archer, there will also certainly be unending opulence, victory, prosperity, and righteousness. Of this, I am certain. Hari Om

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ: “

- - = o O o = - -

One thought on “BhagavadGita’s Advice for Atonement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s