BhagavadGita’s Teachings to Cope with Hope

It is very easy to get into a state of hopelessness while dealing with challenges in life, but is harder to get out of despair. Our brain tends to remember negative experiences more easily than the positive ones. It could be due to the way it evolved over generations; it was essential for one’s survival to remember the threat-posing scenarios.

One can certainly change the brain’s ‘wiring’ by exercising the intellect and the faith in the Almighty.

A few things that we can do avoid dropping into despair:

  • Form and maintain meaningful relationships. Total number of people in your circle isn’t important; the number of people with whom you could share your feelings, mutual respect, acceptance, trust, and empathy is very important.
  • Have a strong spiritual foundation for your life. The Almighty is the One who is always looking out for us no matter who is there to support us on this mortal world. Remembering this single fact can pull us out of any difficult situation.
  • Follow a fitness regime. Remember fitness applies to both the body and the mind. That is where Yoga fits in beautifully as it is not just physical exercises, but helps in balancing breath, mind, and intellect. When your outside world feels out of control, learn to control your inside world.
  • Develop a service-oriented mindset. Being compassionate and helpful; lend a helping hand to those in need. This can give one a sense of purpose.
  • Develop an attitude of gratitude. Be genuinely thankful for the things you have in your life and work on tackling the challenges with firm faith that God is with you and you can do it.

The Almighty Sri Krishna in Bhagavad Gita has given us concrete guidelines for coping with difficulties with hope. Let us take a look at the relevant Shlokas / verses of the Gita explained in the following article by our esteemed blogger Sri. RamaMurthy.

(NOTE: This blog post is part of a series; please refer to BhagavadGita, The Solution Provider to access the complete series.)

ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮಃ

  • i. ಅಧ್ಯಾಯ 4, ಶ್ಲೋಕ 11 (Chapter 4 ‘Jnana Karma Sanyasa Yoga’, Shloka # 11)
  • ii. ಅಧ್ಯಾಯ 9, ಶ್ಲೋಕ 22 ಮತ್ತು 34 (Chapter 9 ‘Raja Vidya Raja Guhya Yoga’, Shloka # 22 & 34)
  • iii. ಅಧ್ಯಾಯ 18, ಶ್ಲೋಕ 66 ಮತ್ತು 78 (Chapter 18 ‘Moksha Sanyasa Yoga’, Shloka # 66 & 78)

i. ಅಧ್ಯಾಯ 4, ಶ್ಲೋಕ 11 (Chapter 4 ‘Jnana Karma Sanyasa Yoga’, Shloka # 11)
ಹಿಂದಿನ 3 ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಭೇಧವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದೆ.  ಈ 4 ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ (ಆತ್ಮ)ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತಿಳಿ ಹೇಳುವ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ. (ನಾವು ದಿನನಿತ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ‘ಕರ್ಮ’ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿದೆ). ಹಿಂದೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ವಿವರಣೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕ ನೋಡೋಣ:-

ಯೇ ಯಥಾ ಮಾಂ ಪ್ರಪದ್ಯಂತೇ ತಾಂಸ್ತಥೈವ ಭಜಾಮ್ಯಹಂ
ಮಮ ವರ್ತ್ಮಾನುವರ್ತಂತೇ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಸರ್ವಶಃ” ।। 4.11।।

ಅರ್ಥ:- ಯಾರು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಪಾರ್ಥ ಎಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಯಾವುದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನೆಡೆಗೇ ಬರುತ್ತಾರೆ). ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಜ್ಞಾನ ಸಾಧನಗಳಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗಿ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ.

ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् |
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्या: पार्थ सर्वश: ||4. 11||

ye yathā māṁ prapadyante tāns tathaiva bhajāmyaham |
mama vartmānuvartante manuṣhyāḥ pārtha sarvaśhaḥ ||4.11||

Meaning: Lord Sri Krishna says, “In whatever way people surrender unto me, I reciprocate with them accordingly. Everyone follows my path, knowingly or unknowingly, O son of Pritha.” Sri Krishna indicates that He serves the surrendered souls, by destroying their accumulated karmas of endless lifetimes, cutting the bonds of Maya, removing the darkness of material existence, and bestowing divine bliss, divine knowledge, and divine love.

ii. ಅಧ್ಯಾಯ 9, ಶ್ಲೋಕ 22 & 34 (Chapter 9 ‘Raja Vidya Raja Guhya Yoga’, Shloka # 22 & 34)
ಹಿಂದಿನ ಸಲ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಲೋಕನ ಆಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕದ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ –
ಅನನ್ಯಾಶ್ಚಿಂತಯಂತೋ ಮಾಂ ಯೇ ಜನಾಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ |
ತೇಷಾಂ ನಿತ್ಯಾಭಿಯುಕ್ತಾನಾಂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಂ ವಹಾಮ್ಯಹಂ “||9.22||

ಅರ್ಥ:- ಯಾರು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು (ಭಗವಂತನನ್ನು) ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ, ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನೂ ನಾನು ವಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जना: पर्युपासते |
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ||9.22||

ananyāśh chintayanto māṁ ye janāḥ paryupāsate |
teṣhāṁ nityābhiyuktānāṁ yoga-kṣhemaṁ vahāmyaham ||9.22||

Meaning: Lord Sri Krishna says, “There are those who always think of Me and engage in exclusive devotion to Me. To them, whose minds are always absorbed in Me, I provide what they lack and preserve what they already possess.

Lord Krishna is saying that He takes up all the cares and burdens of His devotees. If
we cast ourselves entirely on the mercy of God, He bears all our sorrows. We can depend
on His saving grace and energizing care. The Lord promises complete protection or final
merger with His Immortal Being to those who love Him with all their body, heart and
soul.

ನಾವು ಹೇಗೆ ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಭಾವವುಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏಕನಿಷ್ಟತೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ, ಯೋಗ ಭಾವನೆ, ಮತ್ತು ಸಂಯಮ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರ ಬೇಕು. ಅಂದ್ರೆ, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿ ಭಾವ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು, ನಮ್ಮ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಭಗವಂತನ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಷ್ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ಏಕೈಕಭಾವದಿಂದ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಕರಾಗಿರುವವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ “ಯೋಗಕ್ಷೇಮ” ಅನ್ನೋದನ್ನ ಒಂದೇ ಪದ ವಾಗಿ ಬಳಸ್ತೀವಿ. ಆದ್ರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು – ಯೋಗ. (“ಅವ್ನ ಯೋಗ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು – ನೋಡಿ ಅವ್ನಿಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಕಡೆ SITE ಸಿಕ್ತು, ಲಾಟ್ರಿ ಹೊಡಿತು “ಅoತೀವಲ್ಲ ಹಾಗೆ). “ಯೋಗ” ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ definitions ಗಳೂ ಇವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ದೆ ಇರೋದನ್ನ ಪಡ್ಕೊಂಡಮೇಲೆ ಅದನ್ನ ಉಳಿಸ್ಕೊಬೇಕು, ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಬೇಕು – ಅದು ಕ್ಷೇಮ. ಹೀಗೆ, ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನ ಮಾಡ್ತಲೇ ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹ ಅಂತ ಭಾವಿಸ್ತಾ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದುತ್ತಾ, ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣಾ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಬಿಡೋಣ.

ತೈತ್ತಿರೀಯೋಪನಿಷದ್ ಇದನ್ನ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೆ. ” ಕ್ಷೇಮ ಇತಿ ವಾಚಿ | ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಇತಿ ಪ್ರಾಣಾಪಾನಯೋ: | ( ವಾಕ್ಕಿ ನಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇಮ ವೆಂದು, ಪ್ರ್ರಾಣಾಪಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆ. ಪ್ರಾಣಾಪಾನಗಳಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಾರಣ).

ಮನ್ಮನಾ ಭವ ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಮದ್ಯಾಜೀ ಮಾಂ ನಮಸ್ಕುರು|
ಮಾಮೇವೈಷ್ಯಸಿ ಯುಕ್ತ್ವೈವಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ಪರಾಯಣಃ “||9.34||

ಅರ್ಥ:- ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನವನ್ನುಳ್ಳವನಾಗಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಭಜಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ಮತೆಯನ್ನು ಕಾಣು. ನನ್ನ ಭಕ್ತ ನೀನಾಗಿ ತಲ್ಲೀನತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವೆಯಾದರೆ ನನ್ನನ್ನ ಹೊಂದಲು ಶಕ್ತನಾಗುವೆ.

मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु |
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायण: ||9.34||

man-manā bhava mad-bhakto mad-yājī māṁ namaskuru |
mām evaiṣhyasi yuktvaivam ātmānaṁ mat-parāyaṇaḥ ||9.34||

Meaning: Lord Sri Krishna says, “Always think of Me, be devoted to Me, worship Me, and offer obeisance to Me. Having dedicated your mind and body to Me, you will certainly come to Me.” He is saying that by offering Namaskaras (humble obeisance), one’s ego will be destroyed and with the humble mind one will be able to dedicate oneself completely to Him, which would help one reach Him, the Almighty.

ಇದನ್ನೇ ಶಿವ ಮಾನಸ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ ಬೇಕು, ನಮ್ಮ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಕಾಯಕ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ನೋಡಿ:-
ಆತ್ಮಾ ತ್ವಂ ಗಿರಿಜಾ ಮತಿಃ ಸಹಚರಾಃ ಪ್ರಾಣಾಃ ಶರೀರಂ ಗೃಹಂ
ಪೂಜಾ ತೇ ವಿಷಯೋಪಭೋಗರಚನಾ ನಿದ್ರಾ ಸಮಾಧಿಸ್ಥಿತಿಃ |
ಸಂಚಾರಃ ಪದಯೋಃ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಿಧಿಃ ಸ್ತೋತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಾ ಗಿರೋ
ಯದ್ಯತ್ಕರ್ಮ ಕರೋಮಿ ತತ್ತದಖಿಲಂ ಶಂಭೋ ತವಾರಾಧನಮ್ ||

ನೀನೇ ನನ್ನ ಆತ್ಮ, ಪಾರ್ವತಿಯೇ ಧೀ ಶಕ್ತಿ (ಮತಿ), ನನ್ನ (ಪಂಚ) ಪ್ರಾಣಗಳು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರು (ಸಹಚರರು), ನನ್ನ ದೇಹವೇ ನಿನ್ನ ಮನೆ, ನನ್ನ ಇಂದ್ರೀಯ ಇಂದ್ರಿಯಾಸಕ್ತಿ /ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಪೂಜೆಯೇ, ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆ ನಿನ್ನ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪ ತನ್ಮಯ ಸ್ಥಿತಿ, ನಡಿಗೆ, ಸಂಚಾರವೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ, ನಾವಾಡುವ ಮಾತೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಯ ಸ್ತೋತ್ರವೇ, ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಯ ಆರಾಧನೆ. (ಅರ್ಥ ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ). ಹೀಗಂತೂ ನಾವು ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲವೇ?.

iii. ಅಧ್ಯಾಯ 18, ಶ್ಲೋ 66 ಮತ್ತು 78 (Chapter 18 ‘Moksha Sanyasa Yoga’, Shloka # 66 & 78)

ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಮೇಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ |
ಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ “ ||18.66||

ಅರ್ಥ:- ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿ ನನಗೆ ಶರಣಾಗತನಾಗು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಧರ್ಮ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಧರ್ಮ, ಮನೋಧರ್ಮ ಅಂತಾನೆ ತಿಳ್ಕೊಬೇಕು. ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಕಾಯಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನ ಮಾಡ್ತಲೇ ಫಲಾಫಲಗಳನ್ನ ಈಶ್ವರಾನುಗ್ರಹ ಅಂತ ಭಾವಿಸ್ತಾ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಹೊಂದುವುದೇ ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು.

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज |
अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुच: ||18.66||

sarva-dharmān parityajya mām ekaṁ śharaṇaṁ vraja |
ahaṁ tvāṁ sarva-pāpebhyo mokṣhayiṣhyāmi mā śhuchaḥ ||18.66||

Meaning: Lord Sri Krishna says, Abandoning all Dharmas (of the body, mind and intellect), take refuge in Me alone; I will liberate you from all sins, do not grieve. One’s Dharma basically includes one’s responsibilities, duties, thoughts, and actions. Here, Sri Krishna is asking us to abandon all these as they bind us to ego-driven materialistic attachments.

ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನ ಗೀತಾ ಭಾಗದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂದೇಶದ ಕೊನೆಯ ಹಂತ, ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿ ಅಂತಲೂ ಹೇಳುವುದಿದೆ.
ನಾವೂ ಕೂಡ . . . ತ್ರಾಹಿಮಾಂ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ಶರಣಾಗತ ವತ್ಸಲ । ಅನ್ಯಥಾ ಶರಣಂ ನಾಸ್ತಿ ತ್ವಮೇವಂ ಶರಣಂ ಮಮ । ತಸ್ಮಾತ್ಕಾರುಣ್ಯ ಭಾವೇನ ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ ಜನಾರ್ಧನ ಅಂತ ಹೇಳೋಣ.
ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕ ನೋಡಿದಾಗ ಯಾಕೋ ಕುಮಾರ ವ್ಯಾಸ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬರ್ತಿದಾನೆ. ಅವನಿಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿ ನಂತರ ಆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನ ನೋಡೋಣ –
ವೇದಪುರುಷನ ಸುತನ ಸುತನ ಸ
ಹೋದರನ ಹೆಮ್ಮಗನ ಮಗನ ತ
ಳೋದರಿಯ ಮಾತುಳನ ಮಾವನನತುಳಭುಜಬಲದಿ
ಕಾದು ಗೆಲಿದನನಣ್ಣನವ್ವೆಯ
ನಾದಿನಿಯ ಜಠರದಲಿ ಜನಿಸಿದ
ನಾದಿಮೂರುತಿ ಸಲಹೊ ಗದುಗಿನ ವೀರನಾರಯಣ

ಈಗ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ ನೋಡೋಣ –

ಯತ್ರ ಯೋಗೇಶ್ವರಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಯತ್ರ ಪಾರ್ಥೋ ಧನುರ್ಧರಃ |
ತತ್ರ ಶ್ರೀರ್ವಿಜಯೋ ಭೂತಿರ್ಧ್ರುವಾ ನೀತಿರ್ಮತಿರ್ಮಮ” ||
18.78||
(ಅರ್ಥ:- ಎಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಇರುವನೋ ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ಇರುವನೋ ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಸಂಪತ್ತು,ಯಶಸ್ಸು,ನೀತಿ, ನಿಯಮ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ ).

यत्र योगेश्वर: कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धर: |
तत्र श्रीर्विजयो भूतिध्रुवा नीतिर्मतिर्मम || 18.78||

yatra yogeśhvaraḥ kṛiṣhṇo yatra pārtho dhanur-dharaḥ
tatra śhrīr vijayo bhūtir dhruvā nītir matir mama || 18.78||

Meaning: Wherever there is Krishna, The Lord of Yoga and wherever there is Partha (i.e., Arjuna), the Archer, I think, there will surely be prosperity, victory, welfare and morality. This is the concluding verse of Srimad BhagavadGita (The Song of the Divine) in which Sanjaya summarizes the assessment of his total experience of hearing the conversation between Lord Sri Krishna and Arjuna.

All through the Bhagavad Gita, Sri Krishna represented the Self, the Atman the underlying essence of everything. He can be invoked within us by means of any one of the techniques of Yoga (Karma Yoga, Bhakti Yoga, Jnana Yoga, and / or a combination of these) taught in the Gita.

ಇದು ಸಂಜಯನಿಂದ ಉಕ್ತವಾದ ಫಲಶ್ರುತಿ.
ಇಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನು ಕರ್ಮಸ್ವರೂಪಿ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ತತ್ವಗಳೂ, ಭಾವಗಳೂ, ನೀತಿನಿಯಮಗಳು, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ನಾವೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ –
ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲು ಆತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ತಾ, ಆ ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನರನ್ನು , (ನರನಾರಾಯಣರನ್ನು) ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಉತ್ಸಾಹ, ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ ಅಂತ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸೋಣ. ನಾವೂ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮ – ಜ್ಞಾನ, ಲೌಕಿಕ – ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕತೆ ಗಳನ್ನ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗೋಣ.


ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ:
||ಓಂ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ||

~~~==oOo.=~~~

One thought on “BhagavadGita’s Teachings to Cope with Hope

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s