BhagavadGita’s Pointers to Procure Peace

Peace isn’t just freedom from war and violence. If we look more closely, we are constantly battling various emotions / thoughts within our mind. We are on a perpetual hunt for peace and happiness.

When the mind and senses aren’t in our control, we can be easily disturbed by anything / anyone around us. When we aren’t happy / content with who we are or what we have, we go on trying to acquire something that we may not necessarily need. Instead of looking inward and deciding what we need, we are trying to get accepted by others by achieving / acquiring something that others value us for!! This leads to a disturbed state of mind and we will never achieve our goal of true peace.

Lord Sri Krishna in Srimad BhagavadGita gives very effective pointers to secure a serene life. Let us go over the Shlokas pertaining to the topic of Peace in the following blog by our respected blogger, Sri. RamaMurthy.

(NOTE: This blog post is part of a series; please refer to BhagavadGita, The Solution Provider to access the complete series.)

“ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ:”


i . ಅಧ್ಯಾಯ 2 ಸಾಂಖ್ಯ ಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 66 & 71 (Shloka # 66 & 71 of Adhyaya 2, “Sankhya Yoga”)
ii. ಅಧ್ಯಾಯ 4, ಜ್ಞಾನ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ ಶ್ಲೋ.39 (Shloka # 39 of Adhyaya 4, “Jnana Sanyasa Yoga)
iii. ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 29 (Shloka # 29 of Adhyaya 5, “Karma Sanyasa yoga”)
iv. ಅಧ್ಯಾಯ 8, ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 28 (Shloka # 28 of Adhyaya 8, “Akshara Brahma Yoga”)

i . ಅಧ್ಯಾಯ 2 ಶ್ಲೋ. 66 & 71 (Shloka # 66 & 71 of Adhyaya 2, “Sankhya Yoga”)

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ಅವಿನಾಶಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಜೀವಜಗತ್ತಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ ತಿಳಸ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಡೀ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಸಾರ ಅಂತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ನಾವು ಎಲ್ಲ ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಇದು ಹೌದು ಅನ್ನಿಸ್ದೇ ಇರಲ್ಲ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಕ್ಕೂ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ ಇರುವ ಬೆಸುಗೆ, ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳೂ ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಿವೆ.
ಸಾಂಖ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಇದನ್ನ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಖ್ಯಾನಿಸ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ ಸ್ಥೂಲಾರ್ಥ “ವಸ್ತುತತ್ವ ವಿವೇಕ”.
ಈ – ತತ್ವವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ , ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಸಾಂಖ್ಯ . ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ, ತತ್ವದ ಸರಿಯಾದ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆದವನು ‘ಸಾಂಖ್ಯಿ ವಾನ್ ‘ .
ಕಪಿಲ ಮುನಿಗಳ ಒಂದು ತತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೆಸರೂ ಸಾಂಖ್ಯ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ – ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದದ್ದು ಸಂಖ್ಯಾ ಅಂದ್ರೆ ಆತ್ಮವನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನೋಡ್ತಾ ಜೀವ, ಜಗತ್ತು, ಈಶ್ವರ (ಇದನ್ನ ತ್ರಿಕೂಟ ಅಂತ ಕರೆಯುವುದೂ ಇದೆ) – ಇವುಗಳ ಅಂತಃಸತ್ವವನ್ನ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗ “ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಲಕ್ಷಣ”. – ಇದು ಶ್ಲೋಕ ೫೫ ರಿಂದ ಕೊನೆಯ ೭೨ನೇ ಶ್ಲೋಕದವರೆಗೂ ವಿವರಣೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶ್ಲೋಕಗಳೂ ಮನನ ಯೋಗ್ಯ. ಕೆಲವುಕಡೆ, ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಹವಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ನೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಹುತಮ್ . . . ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಳುವ ಕ್ರಮವೂ ಇದೆ.
ಇದು ತುಂಬಾ popular ಹಾಗೂ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾದ ಶ್ಲೋಕಗಳು.
ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಎರಡೂ ಶ್ಲೋಕಗಳು , ಎರಡು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ನಾಸ್ತಿ ಬುದ್ಧಿರಯುಕ್ತಸ್ಯ ನ ಚಾಯುಕ್ತಸ್ಯ ಭಾವನಾ |
ನ ಚಾಭಾವಯತಃ ಶಾಂತಿರಶಾಂತಸ್ಯ ಕುತಃ ಸುಖಂ || 2.66 ||

(ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ) ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಅಲೌಕಿಕ ಚಿಂತನೆಯಾಗಲಿ, ಸಂತೋಷದ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಿರಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸುಖವೆಲ್ಲಿ?

नास्ति बुद्धिरयुक्तस्य न चायुक्तस्य भावना |
न चाभावयत: शान्तिरशान्तस्य कुत: सुखम् || 2.66 ||

nāsti buddhir-ayuktasya na chāyuktasya bhāvanā |
na chābhāvayataḥ śhāntir aśhāntasya kutaḥ sukham || 2.66 ||

Meaning: In this Shloka / Verse, Lord Sri Krishna emphasizes the importance of peace forcefully by driving home the point that an agitated mind (Manas) can never let the intellect (Buddhi) to focus, which means there is no peace / happiness to such people: “But an undisciplined person, who has not controlled the mind and senses, can neither have a resolute intellect nor steady contemplation on God. For one who never unites the mind with God there is no peace; and how can one who lacks peace be happy?


ವಿಹಾಯ ಕಾಮಾನ್ಯಃ ಸರ್ವಾನ್ಪುಮಾಂಶ್ಚರತಿ ನಿಃಸ್ಪೃಹಃ |
ನಿರ್ಮಮೋ ನಿರಹಂಕಾರಃ ಸ ಶಾಂತಿಮಧಿಗಚ್ಛತಿ || 2.71 ||

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರಿಯ ತೃಪ್ತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆಶಾಮುಕ್ತನಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾನೋ, “ನನ್ನದು” ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅಹಂಕಾರ ಮಮಕಾರ ರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲ.

विहाय कामान्य: सर्वान्पुमांश्चरति नि:स्पृह: |
निर्ममो निरहङ्कार: स शान्तिमधिगच्छति || 2.71 ||

vihāya kāmān yaḥ sarvān pumānśh charati niḥspṛihaḥ |
nirmamo nirahankāraḥ sa śhāntim adhigachchhati || 2.71 ||

Meaning: Lord Sri Krishna asks to give up the things that disturb one’s peace: “That person, who gives up all material desires and lives free from a sense of greed, proprietorship, and egoism, attains perfect peace.

ii. ಅಧ್ಯಾಯ 4, ಶ್ಲೋ. 39 (Shloka # 39 of Adhyaya 4, “Jnana Sanyasa Yoga)
ಹಿಂದಿನ 3 ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಪ್ರಭೇಧವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದೆ. ಈ 4 ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸನ್ನ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ (ಆತ್ಮ)ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತಿಳಿ ಹೇಳುವ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ. (ನಾವು ದಿನನಿತ್ಯ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ‘ಕರ್ಮ’ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿದೆ).
ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಜ್ಞಾನ ಯೋಗ, ಜ್ಞಾನಕರ್ಮಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗ ಅಂತ ಕರೆಯುವುದೂ ಇದೆ. DVG ಯವರು ಇದನ್ನ ‘ನಿರ್ಲೇಪ ಕರ್ಮಯೋಗ’ ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ವಿಶೇಷತೆ ಅಂದ್ರೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಉಲ್ಲೇಖನೀಯ (quotqble quotes) ವಾಗಿದ್ದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಯದಾ ಯದಾ ಹಿ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಗ್ಲಾನಿರ್ಭವತಿ ಭಾರತ . . ,
ಪರಿತ್ರಾಣಾಯ ಸಾಧೂನಾಂ ವಿನಾಶಾಯ ಚ ದುಷ್ಕೃತಾಂ . . , ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಹವಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಾಗ್ನೌ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಹುತಂ . . ,
ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಲಭತೇ ಜ್ಞಾನಂ ತತ್ಪರಃ . . ,
ನ ಹಿ ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಪವಿತ್ರಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ –
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಚಿತ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಹಿ ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ ಪವಿತ್ರಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ . . . . ಅಂತ ಜ್ಞಾನದಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಜ್ಞಾನ ಅನ್ನೋದು ಸತ್ವ ಗುಣದ ಪ್ರತೀಕ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದದ್ದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಸಾಧನೆಯಿಂದ, ಯೋಗಪೂರ್ವಕ ತಕ್ಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತಾನೇ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ:
ಶ್ರದ್ಧಾವಾನ್ ಲಭತೇ ಜ್ಞಾನಂ ತತ್ಪರಃ ಸಂಯತೇಂದ್ರಿಯಃ |
ಜ್ಞಾನಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪರಾಂ ಶಾಂತಿಮಚಿರೇಣಾಧಿಗಚ್ಛತಿ || 4.39 ||

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕೆಂದರೆ ಬರಿಯ ಅಧ್ಯಯನ ಸಾಕಾಗೋಲ್ಲ. ಒಂದು ವಿಷಯ ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ನಮಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಬೇಕು. ನಾನು ತಿಳಿದದ್ದೇ ದೊಡ್ಡದು, ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಅನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಯಾವುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೋ ಅದೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವ ಶ್ರದ್ಧೆ ಬೇಕು. ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರುವ ಸತ್ಯವೂ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದೇ ಶ್ರದ್ಧೆ. ಅನ್ನಬಹುದು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಗ್ರಹವೂ ಬೇಕು. ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಅದರಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತೆ, ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.

श्रद्धावान् लभते ज्ञानं तत्पर: संयतेन्द्रिय: |
ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिमचिरेणाधिगच्छति || 4.39 ||

śhraddhāvān labhate jñānaṁ tat-paraḥ sanyatendriyaḥ |
jñānaṁ labdhvā parāṁ śhāntim achireṇādhigachchhati || 4.39 ||

Meaning: Lord Sri Krishna says, “Those whose faith is deep and who have practiced controlling their mind and senses attain divine knowledge. Through such transcendental knowledge, they quickly attain everlasting supreme peace.” Here, He emphasizes the importance of faith the words of True Gurus (teachers) and Scriptures in order to gain knowledge.

ಮುಂದೆ ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆತ್ಮ ವಿಷಯದ ಸಂಶಯವನ್ನು ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತೊಡೆದು ಹಾಕಿ, ಎದ್ದೇಳು (ಯುದ್ಧ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗು). – ಎಂದು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

iii. ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಕರ್ಮ ಸಂನ್ಯಾಸ ಯೋಗ ಶ್ಲೋ. 29 (Shloka # 29 of Adhyaya 5, “Karma Sanyasa yoga”)
ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆ – ನೀನು, ಕರ್ಮ ಬಿಡಬೇಕು ಅಂತೀಯ, ಮತ್ತೆ ಭಕ್ತಿ ಪೂರ್ವಕ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳ್ತಿಯ. ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ನೀನೇ ಹೇಳಬೇಕು. ( ಸಂನ್ಯಾಸಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಕೃಷ್ಣ ಪುನರ್ಯೋಗಂ ಚ ಶಂಸಸಿ ,. . .). ಮುಂದೆ ಇದರ ವಿವರಣೆಯಿ೦ದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಸನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟಿದ್ದು. ಮುಂದೆ ಸನ್ಯಾಸಿಗೂ ತ್ಯಾಗಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆ.

ರಾಗದ್ವೇಷ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು, ಅದಕ್ಕೆ ಬಂಧಿತನಾಗದೇ ಇರುವವನು ನಿತ್ಯ ಸನ್ಯಾಸಿ. ಕರ್ಮ ಸನ್ಯಾಸಿ ಅಂದ್ರೆ, ಕರ್ಮ ಬಿಡುವುದಲ್ಲ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವಾಗ, ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಾಮಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಇತಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ರಾಗದ್ವೇಷಮುಕ್ತರಾಗಿ, ನಿತ್ಯಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು.
ಎಲ್ಲರೂ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳೇ ಆದ್ರೆ, ಪ್ರಪಂಚ ನಡೆಯೋದಾದ್ರು ಹೇಗೆ?. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಂಧಿತನಾಗದೇ ಹೇಗೆ ನಿತ್ಯ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂಬ ವಿವರಣೆಯನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗ್ತಾ ತಿಳಿಸುತ್ತೆ.
ಸಂನ್ಯಾಸ ತಗೊಂಡವರೆಲ್ಲಾ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗೋಲ್ಲ, ಆಗಿರಲ್ಲ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿದ್ದೂ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಯಂತೆಯೂ ಇರಬಹುದು, ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು.
ಸನ್ಯಾಸದ ಪರಮ ಗುರಿ ತತ್ವ ದರ್ಶನ. ಅದರ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡ್ಕೋ ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಬರೋದು ಕರ್ಮದಿಂದ ಬರುವಂಥದ್ದು ಅದು ಪೂರ್ವಭಾವಿ. ಕರ್ಮಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಸನ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲದರ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡೋದಾದ್ರೆ , ಚತುರ್ವಿಧ ಅಂತಃಕರಣವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸಿ ಹೇಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ,, ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಕಾಣಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಭೋಕ್ತಾರಂ ಯಜ್ಞತಪಸಾಂ ಸರ್ವಲೋಕಮಹೇಶ್ವರಂ |
ಸುಹೃದಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಾಂ ಶಾಂತಿಮೃಚ್ಛತಿ || 5.29 ||

ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ವ್ರತಗಳ ಭೋಕ್ತಾರನು ನಾನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಪರಮ ಪ್ರಭುವು ನಾನೇ ಮತ್ತು ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಯದಾತನು ನಾನೇ ಎಂದು (ತತ್ತ್ವದಿಂದ) ತಿಳಿದವನು (ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ) ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ

भोक्तारं यज्ञतपसां सर्वलोकमहेश्वरम् |
सुहृदं सर्वभूतानां ज्ञात्वा मां शान्तिमृच्छति || 5.29 ||

bhoktāraṁ yajña-tapasāṁ sarva-loka-maheśhvaram |
suhṛidaṁ sarva-bhūtānāṁ jñātvā māṁ śhāntim ṛichchhati || 5.29 ||

Meaning: In this Shloka, Lord Krishna says, “Having realized Me as the enjoyer of all sacrifices and austerities, the Supreme Lord of all the worlds and the selfless Friend of all living beings, My devotee attains peace.” highlighting the importance of Bhakti / sincere devotion to the Almighty.

iv. ಅಧ್ಯಾಯ 8, ಶ್ಲೋ. 28 (Shloka # 28 of Adhyaya 8, “Akshara Brahma Yoga”)

ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು (ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ) ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅವನ doubts ಗಳೆಲ್ಲಾ ಮನಸ್ನಲ್ಲೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತೋ ಅನ್ನುವಂತೆ, ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಶುರುನಲ್ಲೇ ಎಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕೇಳ್ತಾನೆ:
ಕಿಂ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಿಮಧ್ಯಾತ್ಮಂ ಕಿಂ ಕರ್ಮ ಪುರುಷೋತ್ತಮ | ಅಧಿಭೂತಂ ಚ ಕಿಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮಧಿದೈವಂ ಕಿಮುಚ್ಯತೇ || 8.1 ||
ಅಧಿಯಜ್ಞಃ ಕಥಂ ಕೋಽತ್ರ ದೇಹೇಽಸ್ಮಿನ್ಮಧುಸೂದನ | ಪ್ರಯಾಣಕಾಲೇ ಚ ಕಥಂ ಜ್ಞೇಯೋಽಸಿ ನಿಯತಾತ್ಮಭಿಃ || 8.2 ||

ಈ ಎಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿಂದ ಅಂತ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವನ್ ಸ್ಮರಣೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು?- ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಇದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗೆಲ್ತಾರೆ ಅಂತ ಹೇಳಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮದ ಪರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು ಅಂತಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಗೆಲುವು ನಿಂದೇ ಹೆದರಬೇಡ ಅಂದಿದ್ರೆ, confident ಆಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡ್ತಿದ್ನೇನೋ?ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಮುಂದೆ ಅರ್ಜುನನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮ ಉತ್ತರಿಸ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾನೆ:

  1. ಬ್ರಹ್ಮ – ನಾಶ ರಹಿತವಾದದ್ದು ಬ್ರಹ್ಮ. (ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮ)
  2. ಅಧ್ಯಾತ್ಮ – ಜೀವ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಅದರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಅಂತಾರೆ. (ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ ಜೀವ – ಪಂಚಭೂತಾತ್ಮಕ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ).
    3.ಕರ್ಮ – ಭೌತಿಕ ಜೀವ ಜಢಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆ,(ಇದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪೋಷಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆ ಕರ್ಮ).
  3. ಅಧಿಭೂತ – ಚೇತನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಪಂಚ, ಸಕಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ.
  4. ಅಧಿ ದೈವ – ಭಗವಂತನ ವಿಶ್ವರೂಪವೇ ಅಧಿದೈವ. (ಇದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಒಳಾರ್ಥ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತೆ)
  5. ಅಧಿ ಯಜ್ಞ – ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆ, ಯಜ್ಞ. (ಈ ಯಜ್ಞದ ಭೋಕ್ತಾರ, ಮಾಡುವವನು, ಮಾಡಿಸುವನು ಅದ ಭಗವಂತ ಅಧಿಯಜ್ಞ.)
  6. ಅವನು ಹೇಗೆ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವನು – (ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಭಗವಂತ ಒಂದೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
  7. ಅಂತ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರು ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಜ್ಞಾನಾನಂದ ರೂಪರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದೆ, ಇವುಗಳೆಲ್ಲದರ ವಿಸ್ತೃತ ವಿವರಣೆ, ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಡ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಾರಾಂಶ ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ – ಅರ್ಜುನನ 8 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರ, ಓಂ ಕಾರದ ಮಹತ್ವ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆಯ ಅಗತ್ಯ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸೋದು ಹೇಗೆ, ಮೋಕ್ಷ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಯಾನ ಮತ್ತು ಪಿತೃಯಾನ , ಉತ್ತರಾಯನ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಇವುಗಳ ಲಕ್ಷಣ (ಇದನ್ನು ನಂಬಲೇ ಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ). ಹಾಗೆಯೆ ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವೇಷು ಕಾಲೇಷು ಮಾಮನುಸ್ವರ ಯುದ್ಧ್ಯಚ . . ಅದ್ರಿಂದ, ಸದಾಕಾಲ ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ಯಲ್ಲಿದ್ದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡು ಅನ್ನುವುದು.

ಕೊನೆಯ ಶ್ಲೋಕ –
ವೇದೇಷು ಯಜ್ಞೇಷು ತಪಃಸು ಚೈವ ದಾನೇಷು ಯತ್ಪುಣ್ಯಫಲಂ ಪ್ರದಿಷ್ಟಂ |
ಅತ್ಯೇತಿ ತತ್ಸರ್ವಮಿದಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಯೋಗೀ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಮುಪೈತಿ ಚಾದ್ಯಂ || 8.28 ||

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ, ಯೋಗಿಯು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದ, ಯಜ್ಞಾಚರಣೆಗಳಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ದಾನಗಳಿಂದ ಬರುವ ಪುಣ್ಯಫಲಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾದ ಶಾಂತಿ ಯನ್ನೂ,ಪರಮಪದವನ್ನೂ ಪಡೆಯುವನು.

वेदेषु यज्ञेषु तप:सु चैव
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् |
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् || 8.28 ||

vedeṣhu yajñeṣhu tapaḥsu chaiva
dāneṣhu yat puṇya-phalaṁ pradiṣhṭam
atyeti tat sarvam idaṁ viditvā
yogī paraṁ sthānam upaiti chādyam || 8.28 ||

Meaning: In this Shloka, Lord SriKrishna says, “The yogis, who know this secret (i.e., whose consciousness is established in God and detached from sensual pursuits depart by the path of light (discrimination and knowledge)), gain merit far beyond the fruits of Vedic rituals, the study of the Vedas, performance of sacrifices, austerities, and charities. Such yogis reach the Supreme Abode.” Our holy scripture Ramayana also underscores the importance of Bhakti: “You may engage in good conduct, righteousness, austerities, sacrifices, aṣhṭāṅg-yog, chanting of mantras, and charity.  But without devotion to God, the mind’s disease of material consciousness will not cease.

ಓಂ ತತ್ಸತ್ ,
ಓಂ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ:

One thought on “BhagavadGita’s Pointers to Procure Peace

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s